อสูรใหญ่ประมาณสิบตนเห็นเสวียนเสวี่ยปฏิเสธ ต่างพากันหัวเราะเยาะเย้ยหยัน "สวีเซียว! เก็บของของเจ้าไปเสียเถิด เผ่าอสูรของพวกเราจะไปรับสินบนของเจ้าได้อย่างไร!"
"รอฆ่าหกคนนี้ให้ตายแล้ว เจ้าก็หนีไม่รอด! ในฐานะสารวัตร ดูแลไม่ทั่วถึง ท่านสามองค์ต้องลงโทษเจ้าแน่!"
ยังกล้ามานั่งดื่มชาอ่านหนังสือจีบสาวที่นี่ทุกวันอีกหรือ!
เจ้าคิดว่าแปลงหล่อเลี้ยงพลังปราณนี้เป็นบ้านของเจ้าหรือ!!
นี่คืออาณาเขตเผ่าอสูรของพวกเรา! เจ้าก็เป็นแค่เชลยชั้นสูงคนหนึ่งเท่านั้น!
ท้ายที่สุดพวกอสูรใหญ่ก็ไม่ได้พูดออกมา เอาแต่บ่นในใจ
อย่างไรเสียฐานะของสวีเซียวก็ไม่ธรรมดา สหายของเขาอย่างเฟิ่งชิงเสวียนและชิงหลวนได้เข้าพิธีรับเป็นศิษย์ใต้อาสน์ของผู้อาวุโสเทียนหลิงไปแล้ว ยังเป็นคนรักของท่านฉื่ออีก ไม่ควรทะเลาะกันอย่างเปิดเผย
สวีเซียวมอบโอสถ ถูกเสวียนเสวี่ยโต้กลับ
คนส่วนใหญ่ในสำนักเซียนทั้งเจ็ดไม่เพียงไม่โกรธ กลับตื่นเต้นในใจ
"ให้ตายเถิด! สวีมะเร็ง! เจ้ายังคิดว่านี่อยู่ในแดนเซียนหลิงซางอีกหรือ!"
"หัวหน้าเผ่าเสวียนผู้ยุติธรรมของพวกเรา จะไปรับสินบนของเจ้าได้อย่างไร?! ไอ้ขุนแผนไร้ยางอาย!"
หากเป็นจินซวี่หยินที่มาส่งของขวัญขอความเห็นใจ ทุกคนคงจะซาบซึ้งและสนับสนุน พร้อมใจกันชื่นชม เรียกว่าน้ำใจงามนัก
แต่ทันใดที่เกี่ยวข้องกับสวีเซียวไอ้มะเร็งแพศยาคนนี้ ทุกคนก็เข้าข้างเสวียนเสวี่ยทันที
หัวหน้าเผ่าเสวียน หกคนนี้ต้องจัดการให้ตาย!
อย่าให้ไอ้มะเร็งได้สมใจเด็ดขาด!!
โดยเฉพาะตู้กูจิงหยุนและจูเกอชิงเทียน พวกเขาจ้องสวีเซียวที่ต้องซวยด้วยสายตาเย็นชา รู้สึกสะใจนัก
"เดี๋ยวก่อน!"
เสวียนเสวี่ยโบกมือ เรียกอสูรใหญ่สิบตนที่เตรียมลงมือไว้
นางเก็บโอสถเลือดนกฟีนิกซ์สวรรค์สิบเม็ดที่อยู่ตรงหน้าไว้อย่างเงียบ ๆ ใบหน้าสวยงามบริสุทธิ์เรียบเนียนขึ้นสีแดงเรื่อ ๆ กะพริบตามองสวีเซียว