ที่โต๊ะน้ำชากลางแจ้ง สวีเซียวเอ่ยถามขึ้นว่า "ผู้อาวุโสจินซวี เซียนวิวัฒน์สวรรค์ปฐพีที่ท่านว่าไว้ คือขั้นเซียนเซวียนสี่ขึ้นไปหรือไม่?"
จินซวีจิบชาจิตวิญญาณ มองสวีเซียวแล้วลูบหนวดยิ้ม "คุณหนูน้อยสวีเอ๋ย ใช่แล้ว องค์เซียนสูงสุดที่เข้าใจกฎแห่งเต๋า หรือที่เรียกว่าพลังแห่งเต๋าแล้ว ย่อมมีโอกาสก้าวสู่ขั้นเซียนเซวียน"
"เมื่อบรรลุขั้นเซียนเซวียนแล้ว อายุขัยยาวถึงห้าล้านปี ทุกครั้งที่เพิ่มขึ้นหนึ่งขั้น ความเข้าใจในกฎแห่งเต๋าก็จะลึกซึ้งขึ้นอีกชั้นหนึ่ง"
จินซวีมีทีท่าภาคภูมิเล็กน้อย แววตาผู้เฒ่าเป็นประกายวาบ "ข้าผู้นี้เป็นเซียนเซวียนขั้นห้า ต่อให้ในแดนเซียนอันกว้างใหญ่ ก็จัดได้ว่าเป็นผู้แข็งแกร่ง! เจ้าว่าดูสิ เผ่าอสูรเคารพข้ามากเพียงใด แม้แต่เครื่องหมายจิตวิญญาณก็ยังไม่กล้าฝังลงในตัวข้า"
"นี่คืออานุภาพแห่งเซียนเซวียน!"
ใบหน้าแก่ๆ ขึ้นสีแดงจางๆ มีความภาคภูมิปนอยู่เล็กน้อย
สวีเซียวกระพริบตา ไม่มีเรี่ยวแรงจะทักท้วง
ตาแก่เอ๋ย ข้าเห็นว่าเจ้าขายทั้งแดนเซียนหลิงเพื่อแลกตำแหน่งหัวหน้าคนทรยศมาสินะ?
แปลงหล่อเลี้ยงพลังปราณอันกว้างใหญ่ไพศาล ผู้บำเพ็ญสำนักเซียนชีทั้งหลายที่กำลังทำไร่อยู่ ต่างหวาดผวา สายตาหม่นหมอง
แม่เจ้า... สมองถูกฝังเครื่องหมายไว้ หมดหวังแล้ว!
ต่อไปคงหนีไม่พ้นแล้ว!!!
ทุกคนเศร้าโศกเสียใจ ยกเว้นจวี้โหรวกับเหล่าสตรีผู้กุมชะตาฟ้าเพียงไม่กี่คน
พวกนางยิ่งฝังยิ่งมีกำลังวังชา กระปรี้กระเปร่า แววตาอ่อนเยาว์เปล่งประกายราวกับมันสมองที่ถูกเลือกสรรมาทำงานอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย
"ต้องตั้งใจทำไร่ให้ดี อย่าให้เซียวเซียวผิดหวัง!"
ยิ่งทำไร่ก็ยิ่งได้โอสถจิตวิญญาณมาก ฮ่าๆ!
รักเซียวเซียว!
"ปะ...ผะ..."
อัจฉริยะสองสำนัก ตู๋กูและจูเกอ นั่งขัดสมาธิบนพื้นเพื่อบ่มเพาะหญ้าวิญญาณ