ดูท่าเจ้าตัวนั้นคงซ่อนตัวอยู่ในที่มืดมาตลอด รอจนถึงวินาทีสุดท้ายค่อยลงมือปลิดชีพคุณป้าจาง จากนั้นก็ถอนตัวอย่างไร้ร่องรอย
แต่ไม่คิดเลยว่าไม่ได้เจอกันนานขนาดนี้ พลังของเซิ่งซินเยว่จะเหนือความคาดหมายของมันไปไกลแล้ว
ทว่าจงหมิงซิวก็ยังรู้สึกว่า... เรื่องราวทั้งหมดดูเหมือนจะราบรื่นเกินไปหน่อย
แม้สุดท้ายมันจะลงมือสำเร็จ ให้คุณลุงเถียนฆ่าคุณป้าจางได้ แต่ตั้งแต่ตอนที่พบมันไปจนถึงจับตัวมันได้ กระบวนการทั้งหมด...
ราบรื่นเสียจนเขาอดสงสัยไม่ได้
หรือเป็นเพราะเซิ่งซินเยว่แข็งแกร่งเกินไป จึงเกิดภาพการบดขยี้อย่างที่เห็นในตอนนี้?
เซิ่งซินเยว่ทอดสายตามองศพของคุณป้าจางที่ตายทั้งที่ยังลืมตาอยู่ ก่อนเอ่ยว่า “ฟางโม่ จัดการตรงนี้หน่อย”
บางทีอาจเป็นเพราะตอนสาว ๆ ทำเรื่องเลวร้ายไว้มากเกินไป คุณป้าจางจึงไม่มีลูกสักคน เธอเลยต้องเฝ้าบ้านหลังนี้อยู่ตามลำพัง พอตายลงตอนนี้ก็ไม่มีใครมาเก็บศพให้
ก่อนวันนี้... หรือพูดให้ถูกคือก่อนหน้านี้หนึ่งชั่วโมง ความสัมพันธ์ระหว่างฟางโม่กับคุณป้าจางถือว่าดีไม่น้อย
ถึงตอนนี้จะรู้แล้วว่าคุณป้าจางเคยมีธาตุแท้เช่นไร แต่เมื่อเห็นคนเป็น ๆ คนหนึ่งกลายเป็นศพที่ตายอย่างน่าอนาถในชั่วพริบตา ฟางโม่ก็ยังรู้สึกหลากหลายปะปนกันอยู่ในใจ
เขาไม่ได้ปฏิเสธ “ได้”
เซิ่งซินเยว่รับคุณลุงเถียนมาจากมือเขา แล้วขมวดคิ้วอย่างอดไม่ได้ “เซี่ยจือเหยียน พวกเราไปสถานประกอบพิธีศพกันเดี๋ยวนี้”