เซิ่งซินเยว่ขมวดคิ้ว แต่เมื่อคิดดูแล้ว เรื่องแบบนี้ก็เป็นเรื่องปกติ
ด้วยความระแวดระวังของอีกฝ่าย คงไม่มีทางทิ้งช่องโหว่ไว้ในเรื่องแบบนี้แน่
“ไม่เป็นไร นึกอะไรได้ก็พูดมาเถอะ”
คุณลุงเถียนตกอยู่ในภวังค์ความคิด “ถ้าคุณไม่พูดขึ้นมา ผมคงนึกไม่ถึงด้วยซ้ำ…ในความทรงจำของผมกลับไม่มีภาพของคนคนนั้นหลงเหลืออยู่เลย”
“แต่เฉิงเฉิงตายไปเมื่อสามปีก่อน เพราะอย่างนั้นช่วงเวลาที่ผมเจอคนคนนั้นต้องอยู่ในช่วงสามปีนี้แน่…นอกจากนั้น ผมก็นึกข้อมูลที่เป็นประโยชน์อย่างอื่นไม่ออกแล้ว ขอโทษนะ คุณช่วยผมไว้ตั้งมากมาย แต่ผมกลับช่วยอะไรคุณไม่ได้เลย”
เซิ่งซินเยว่ถอนหายใจหนัก ๆ
แม้จะคาดการณ์ไว้แล้ว
แต่ก็ยังอดผิดหวังไม่ได้
ตั้งแต่รู้เรื่องคนที่อยู่เบื้องหลัง ไล่สืบมาจนถึงตอนนี้ พวกเขากลับไม่มีแม้แต่เบาะแสเดียว
คนคนนั้นไม่เพียงมีวิธีการที่ไม่ธรรมดา แม้แต่ฝีมือก็แข็งแกร่งจนน่ากลัว ในมือยังมีวิชาต้องสาปโบราณที่ไม่รู้ตั้งมากมาย วิชาเหล่านั้นสืบทอดมาจนถึงปัจจุบัน แต่สูญหายไปนานแล้วในยุคที่พลังวิญญาณเหือดแห้งเช่นนี้ ทว่าเขากลับหามาครอบครองได้
ไม่เช่นนั้นก็ต้องเคยประสบโชควาสนาครั้งใหญ่
หรือไม่…เขาก็อาจเป็นปีศาจเฒ่าที่มีชีวิตมานานเหมือนต้วนเจียซูก็ได้!
ไม่อย่างนั้นจะอธิบายได้อย่างไรว่าเขามีวิชาต้องสาปมากมายขนาดนี้?
จนถึงตอนนี้ นอกจากตอนถ่ายทำรายการจับคู่หาคู่ครั้งก่อน ที่เซิ่งซินเยว่ตามรอยพลังซึ่งเขาทิ้งไว้ในโรงพยาบาลจิตเวช แล้วโจมตีเขาอย่างหนักหน่วง