พูดกันตามตรง ถึงเด็กสาวจะสวยมาก แต่ตอนสลบดูไม่งามเอาเสียเลย
มองแวบแรกเหมือนเครื่องหมายสวัสดิกะของฟาสซิสต์ไม่มีผิด
เทพภูผาถอนหายใจอย่างจนใจ กำลังจะยื่นมือไปดึงเธอขึ้นมา แต่คนที่นอนหมดสติอยู่บนพื้นกลับลืมตาพรึ่บขึ้นมาเสียก่อน ชั่วขณะที่สายตาทั้งสี่สบกัน เด็กสาวก็ส่งเสียงกรีดร้องอีกครั้ง “อ๊า—”
“ไอ้คนลามก!”
“เพี๊ยะ!”
เสียงตบฉาดหนักแน่นสะท้อนก้องไปทั่วโถงใหญ่
เทพภูผาชะงักงัน
เด็กสาวเองก็ชะงักไปเช่นกัน เมื่อได้สติว่าตัวเองเพิ่งทำอะไรลงไป
เธอกลืนน้ำลาย มือไม้ขยับคลานถอยหลังอย่างระมัดระวังหลายก้าว ภายใต้สายตาไร้อารมณ์ของเทพภูผา เธอพูดตะกุกตะกักว่า “ขะ...ขอโทษค่ะ ฉันไม่ได้ตั้งใจ ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเกิดอะไรขึ้น ฉันแค่...”
สุดท้ายเธอก็หลับตาปี๋ สีหน้าราวกับพร้อมรับความตาย “ไม่งั้นคุณตบฉันคืนก็ได้!”
แน่นอนว่าเทพภูผาไม่มีทางตบเธอคืน
เขาขบกรามแน่น ข่มไฟโกรธในใจเอาไว้ได้ในที่สุด “ไม่ต้อง”
“ไม่ตบเหรอคะ?”
เด็กสาวแง้มตาขึ้นข้างหนึ่ง พอเห็นว่าเขาไม่ได้คิดจะลงมือจริง ๆ จึงถอนหายใจโล่งอก “ขอโทษจริง ๆ นะคะ เมื่อกี้ฉันแค่ทำไปตามสัญชาตญาณ พอลืมตาขึ้นมาก็เห็นคุณอยู่ใกล้ฉันขนาดนี้ เลยนึกว่าคุณเป็นเหมือนผู้ชายพวกนั้น ก็เลย...”
เสียงของเธอแผ่วลง
เทพภูผาไม่พูดอะไร เพียงกวาดตามองเธอด้วยแววตาหนักอึ้ง