ฉินฉางหมิงหน้าซีดเผือด
เขานั่งหมดอาลัยตายอยากอยู่บนเก้าอี้ ราวกับถูกสูบเรี่ยวแรงและจิตวิญญาณไปจนหมดในพริบตา
คนที่ชอบเล่นกับความรู้สึกคนอื่น สักวันย่อมถูกคนอื่นเล่นงานกลับ
ระหว่างตระกูลฉินกับตระกูลหลี ไม่เพียงมีความแค้นจากการลอบวางแผนใส่ร้ายคั่นกลาง ยังมีชีวิตของพ่อหลีหว่านอีกหนึ่งชีวิตด้วย
ต่อให้ฉินฉางหมิงรู้สึกยากจะยอมรับเพียงใด ตอนนี้เขาก็เข้าใจแล้วว่าเขากับหลีหว่านไม่มีวันกลับมาเป็นไปได้อีก
หลีหว่านอดทนอดกลั้น ยอมลดตัวมาอยู่ข้างกายเขาถึงสามปี เธอไม่เคยเป็นคุณหนูใหญ่ผู้บอบบางอ่อนแอเลย เธอมีสติ สุขุม ใจแข็งแกร่งและมั่นคง ค่อย ๆ ผลักดันแผนการของตัวเองไปทีละขั้นอย่างไม่รีบร้อน ทุกก้าวล้วนคำนวณไว้อย่างพอดิบพอดี
คนเช่นนี้จะไปรักคนที่เคยทำให้เธออับอายได้อย่างไร?
เฉิงหลีเกาศีรษะที่เต็มไปด้วยผมสีทองของตัวเอง ทำท่าจะพูดก็ไม่พูด
ฉินฉางหมิงกับเขาสนิทกันไม่น้อย แต่เรื่องกลับกลายเป็นแบบนี้ เขาก็ไม่รู้จะพูดอะไรดี
อย่างไรเสีย ตระกูลฉินก็เป็นฝ่ายผิดก่อน
สุดท้ายเขาทำได้เพียงตบบ่าฉินฉางหมิงเบา ๆ แล้วถอนหายใจยาว “ให้ฉันหาคนไปส่งคุณกลับไหม?”
“ไม่ต้อง”
ฉินฉางหมิงลุกขึ้นอย่างคนไร้วิญญาณ ก่อนเดินออกไปอย่างล่องลอยราวกับภูตผี
เมื่อครู่เซิ่งซินเยว่พูดชัดเจนมากแล้ว
สิ่งที่ตระกูลหลีต้องเผชิญเมื่อสามปีก่อน ตอนนี้เธอจะทำให้ตระกูลฉินได้เผชิญแบบเดียวกัน
น่าเสียดายที่ฉินฉางหมิงไม่มีทีท่าว่าจะเตือนพ่อแม่แม้แต่น้อย