เซี่ยจือเหยียนยกมุมปากขึ้นน้อย ๆ อย่างไม่แสดงอาการ «ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเธอไปเรียนความสามารถรอบตัวแบบนี้มาจากใคร»
คนขับเกาศีรษะด้านหลัง ก่อนพูดขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย «ผมรู้สึกว่า...เธอชอบคุณมากนะครับ»
พอได้ยินประโยคนั้น มุมปากของเซี่ยจือเหยียนก็แทบกดเอาไว้ไม่อยู่ ยิ่งกว่าหุ้นเอเคเสียอีก
เขากระแอมเบา ๆ ทำทีวางท่าจริงจังแล้วถาม «จริงเหรอ คุณดูออกจากตรงไหน»
คนขับหัวเราะ «คุณชายเสี่ยว ผมมีทั้งเมียทั้งลูกแล้วนะครับ จะดูความคิดของผู้หญิงไม่ออกได้ยังไง ถ้าคุณชอบเธอ ก็เดินหน้าจีบอย่างมั่นใจเลยครับ เธอต้องมีใจให้คุณเหมือนกันแน่»
เซี่ยจือเหยียนจัดปกเสื้อให้เข้าที่
ผ่านไปสองวินาที เขาก็จัดปกเสื้ออีกครั้ง
ในที่สุดคนขับก็สังเกตเห็นท่าทางของเขาจากกระจกมองหลัง แก้มที่ขึ้นสีระเรื่อวูบผ่านไปเพียงชั่วครู่ หากไม่ใช่เพราะมีประสบการณ์ขับรถมากมาย เขาคงเผลอเหยียบเบรกจนมิดไปแล้ว!
โอ้สวรรค์!
มือทั้งสองข้างของคนขับสั่นระริก
เขาเห็นอะไรกันเนี่ย!
«มีด้วยเหรอ»
เซี่ยจือเหยียนพูด «ผมว่าก็ธรรมดานะ»
คนขับ «...»
เอาเถอะ
เรื่องของหนุ่มสาว เขาจะไปยุ่งด้วยทำไม
-
แม้งานเลี้ยงจะมีแค่กินดื่มและเล่นสนุก แต่พอเข้าร่วมแล้วกลับทำให้เหนื่อยใจเป็นพิเศษ
ทันทีที่เซิ่งซินเยว่เข้าบ้าน เธอก็ถอดรองเท้าส้นสูงทิ้งไว้ข้าง ๆ แล้วตรงเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำ พอหัวแตะหมอนก็หลับสนิท
วันรุ่งขึ้นไม่มีอะไรเป็นพิเศษ ช่วงบ่ายเธอเพียงได้รับข้อความจากโจวฉีว่า หอเทียนจีวางแผนจะส่งคนเอาเจ้าเพียวจือตัวนั้นกลับไปทางตะวันออกเฉียงเหนือในวันพรุ่งนี้