“วันนี้พอแค่นี้ก่อน”
เซิ่งซินเยว่นึกขึ้นได้ว่าเจ้าของห้องบอกว่าลุงของเขาจะมา พวกเขายังต้องเจอกันอีกครั้ง จึงตอบว่า “พรุ่งนี้แล้วกัน”
“ได้เลย!”
จ้าวจงเสียงพูดอย่างตื่นเต้น “วันนี้พอกลับไป ผมจะให้คนไปทำความสะอาดบ้านหลังนั้นให้เรียบร้อย คุณเซิ่งชอบการตกแต่งสไตล์ไหน สีแบบไหน...”
เซิ่งซินเยว่ตอบอย่างจนใจ “แบบไหนก็ได้ทั้งนั้น เอาแบบเรียบง่าย คุณจัดการตามที่เห็นสมควรเลย”
เธอเปิดประตูรถพอดีกับที่มีสายโทรศัพท์โทรเข้ามา
เซิ่งซินเยว่โบกมือให้จ้าวจงเสียง ก่อนหันหลังเดินไปทางทางเข้าตึก
จ้าวจงเสียงหูไว ได้ยินเธอพูดว่า “ฮัลโหล เซี่ยจือเหยียนเหรอ?”
นั่นคุณชายน้อยตระกูลเซี่ยนี่นา!
จ้าวจงเสียงอดกำพวงมาลัยแน่นไม่ได้ ใบหน้าเผยความตื่นเต้นออกมาอย่างปิดไม่มิด
ความสัมพันธ์ระหว่างคุณชายน้อยเซี่ยกับเซิ่งซินเยว่ไม่ธรรมดาจริง ๆ เขามองคนไม่ผิด พวกถานเหวินเสวียนคิดว่าเมื่อไม่มีตระกูลถานแล้ว คุณเซิ่งจะไปไหนไม่รอด
หารู้ไม่ว่าคุณเซิ่งไม่ใช่คนธรรมดาเลยสักนิด การออกจากตระกูลถานสำหรับเธอแล้วก็เหมือนสลัดภาระทิ้ง!
แต่คนตระกูลถานกลับมองเรื่องนี้ไม่ออกเสียเอง
พวกเขายังเฝ้ารอให้คุณเซิ่งกลับไปยอมรับผิดอยู่เลย
แววดูแคลนวาบผ่านดวงตาของจ้าวจงเสียง
ช่างน่าขันสิ้นดี
-
เซิ่งซินเยว่รับสายของเซี่ยจือเหยียน “มีธุระอะไรเหรอ?”
“ไม่มีเรื่องใหญ่หรอก”
เซี่ยจือเหยียนกล่าว “ได้ยินว่าบัญชีไลฟ์ของคุณถูกระงับ เลยโทรมาถามไถ่เป็นพิเศษ”
เซิ่งซินเยว่หยิบกุญแจออกมาเปิดประตูไปพลาง พูดหยอกล้อไปพลาง “จะเป็นไปได้ยังไง คุณชายน้อยเซี่ยลงมือเองทั้งที เถ้าแก่จ้าวจะไม่เห็นแก่หน้าคุณได้ยังไง เมื่อกี้เขามาขอโทษฉันด้วยตัวเองแล้ว แถมเรายังเซ็นสัญญาเอาเปรียบกันไปฉบับหนึ่ง แบ่งผลประโยชน์ 1 ต่อ 9 ฉันนี่กำไรล้นมือเลยจริง ๆ”