เซี่ยจือเหยียนขมวดคิ้ว “ที่คุณพูดมานี่หมายความว่าอย่างไรกันแน่? ผมไม่มีแฟนสาวมั่วซั่วคนไหนมาลงแมลงกู่ใส่หรอก แล้วเมื่อวานผมก็ทบทวนอย่างละเอียดแล้ว ช่วงนี้ไม่มีอะไรผิดปกติเกิดขึ้นเลย ทุกอย่างปกติดี”
“ต้นตอของปัญหาไม่ได้อยู่ที่คุณ”
เซิ่งซินเยว่เหลือบมองเขา “ฉันต้องตรวจสอบรายละเอียดเพิ่มเติมก่อนถึงจะสรุปได้ รบกวนคุณชายเล็กช่วยเป็นคนขับรถให้ฉันสักครั้ง เราไปศูนย์บริการราชการกันก่อน”
“ไปที่นั่นทำไม?”
“ย้ายทะเบียนบ้านของฉันออกจากตระกูลถาน”
เซี่ยจือเหยียนอดเหลือบมองเธอไม่ได้
เขาดูเหมือนจะแปลกใจอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ถึงกับประหลาดใจนัก ก่อนหัวเราะหยัน “ใจเด็ดดีนี่ ทุกคนคิดว่าที่คุณบอกว่าจะตัดขาดกับตระกูลถานเป็นแค่การถอยเพื่อรุก ไม่คิดเลยว่าคุณจะเอาจริง”
“ปล่อยให้พวกเขาคิดไปเถอะ”
เซิ่งซินเยว่พูดอย่างไม่ใส่ใจ “เราไปศูนย์บริการราชการกันก่อน แล้วค่อยไปหาเฉิงหลี”
“ได้”
เซี่ยจือเหยียนหักพวงมาลัย
ทั้งสองไปศูนย์บริการราชการก่อน เมื่อจัดการธุระเสร็จแล้วจึงเดินทางไปคฤหาสน์ตระกูลเซี่ย
รถสปอร์ตสีแดงสดตีวงหักท้ายอย่างสวยงาม ก่อนจอดลงอย่างมั่นคง
พ่อบ้านเห็นดังนั้นก็รีบเดินเข้ามาหา สีหน้าเต็มไปด้วยความกังวล “คุณชายเล็ก ในที่สุดคุณก็กลับมาแล้ว คุณชายเฉิง...”
“เฉิงหลีเป็นอะไร?”
“คุณเฉิงกับคุณนายเฉิงมาถึงแล้วครับ รีบไปดูเถอะครับ”
ยังไม่ทันที่พ่อบ้านจะพูดจบ เซี่ยจือเหยียนก็ผลักประตูเข้าไปอย่างรีบร้อน
เซิ่งซินเยว่พยักหน้าให้พ่อบ้าน แล้วเดินตามเขาเข้าไป