หอมหวาน
เย้ายวน
ในเวลานี้ ดูเหมือนมีเพียงสองคำนี้เท่านั้นที่ใช้อธิบายภาพตรงหน้าได้
เพราะเขินอายเกินไป ยามนี้เซี่ยจือเหยียนจึงมีสีชมพูระเรื่อไปทั้งตัว ราวกับแผ่ออกมาจากภายใน
เขากัดชายเสื้อของตัวเอง ก้มหน้าลงเล็กน้อย ไม่กล้ามองคนในจอเลยด้วยซ้ำ
เสื้อผ้าถูกเลิกขึ้นจนเปิดเผยมากกว่าเดิม
กล้ามอกแน่นเต็มตึงจึงเผยออกมาสู่สายตา ขยับขึ้นลงอย่างเห็นได้ชัดตามจังหวะหายใจ
เซิ่งซินเยว่ไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่า การหยอกคุณชายเสี่ยวจะมีผลพลอยได้มากมายขนาดนี้จริง ๆ!
ที่ผ่านมาเธอมัวทำอะไรอยู่เนี่ย!
กล้ามอก
อยากจับ
กล้ามท้อง
อยากจับ
คืนนี้ตอนจูบกัน เธอได้จับผ่านเสื้อไปสองสามที สัมผัสดีมากจริง ๆ
แต่ถ้ารู้ก่อน เธอน่าจะสอดมือเข้าไปจับตรง ๆ ซะเลย!
เซิ่งซินเยว่เสียดายจนแทบอยากย้อนเวลา!
สายตาของเธอร้อนแรงเกินไป ในที่สุดเซี่ยจือเหยียนก็ทนไม่ไหว รีบดึงเสื้อลงมา น้ำเสียงแหบพร่า “พอใจหรือยัง?”
เมื่อเห็นท่าทางเขินอายจนไม่กล้าสบตาเธอ เซิ่งซินเยว่ก็ยิ่งอยากให้เซี่ยจือเหยียนมาอยู่ตรงหน้าตัวเองเดี๋ยวนี้!
ไม่นึกเลยจริง ๆ
คุณชายเสี่ยวจะมีด้านนี้ด้วย
ชอบจัง
ใจเต้นแรงสุด ๆ
ตอนนี้เซิ่งซินเยว่มีคำพูดหื่น ๆ เต็มไปหมดจวนจะหลุดออกจากปาก แต่เพราะวันนี้ทั้งคู่เพิ่งตกลงคบกันอย่างเป็นทางการ จะทำเกินเลยไปก็คงไม่เหมาะ
หยอกนิดหน่อยก็พอ อย่าแกล้งคุณชายเสี่ยวจนเสียคนเลย
