มุมปากของเซิ่งซินเยว่แทบจะยกสูงยิ่งกว่าปืนเอเคเสียอีก
【ใครเข้าใจบ้างงง~~】
ระบบพูดด้วยน้ำเสียงขึ้นลงเป็นจังหวะ 【คุณชายเสี่ยวผู้หยิ่งผยอง ไม่กลัวฟ้าไม่กลัวดิน แต่กลับรู้สึกไม่มั่นคงอย่างหนักเพียงเพราะสายตาของคุณมองไปยังผู้ชายคนอื่น เขาทะนุถนอมความรักระหว่างพวกคุณอย่างระมัดระวัง กังวลว่าสิ่งที่ได้รับมาทั้งหมดเป็นเพียงความฝัน แม้จะชวนให้คนฟังจนใจ แต่ในใจก็กลับอ่อนยวบไปหมด...】
เซิ่งซินเยว่: “???”
ระบบพูดว่า 【อย่าเข้าใจผิด ตอนนี้ฉันมีหน้าที่เป็นแค่ผู้บรรยายเท่านั้น】
เห็นเซิ่งซินเยว่กำลังจะทำหน้าบึ้ง มันก็รีบแก้ตัว 【จิตสำนึกของเราสื่อถึงกัน สิ่งที่ฉันพูดก็คือสิ่งที่คุณคิด! ถ้าคุณกล้าด่าฉัน ก็แสดงว่าฉันพูดแทงใจดำ คุณถึงได้พาลโกรธ!】
เซิ่งซินเยว่โกรธจนหัวเราะออกมา
ได้ ๆ ๆ เรียนรู้ที่จะหาเกราะมาป้องกันตัวเองแล้วสินะ?
ปัญหาคือเธอดันคิดแบบนั้นจริง ๆ น่ะสิ!
เธอชอบอะไรแบบนี้มากจริง ๆ
เพราะงั้น... เธอก็โกรธเพราะอับอายจริง ๆ นั่นแหละ
ปกติระบบชอบหาเรื่อง แต่คราวนี้กลับไม่ถูกสวนกลับสักคำ มันจึงสบายใจขึ้น 【รีบปลอบเจ้าหมาน้อยที่กำลังเจ็บปวดหน่อยสิ ดูเหมือนเขาจะแตกสลายจริง ๆ แล้ว】
จากนั้นมันก็หมุนตัวแบบจางวอนยอง ถอนตัวออกไปอย่างงดงามตรงจุดที่เซิ่งซินเยว่ใกล้จะระเบิดอารมณ์เต็มที
เซิ่งซินเยว่เงียบงัน เซิ่งซินเยว่กุมขมับ
เธอคิดว่าบางเรื่องพูดให้เข้าใจกันไปทีเดียวคงจะดีกว่า