“เอ๊ะ?”
เมื่อเห็นชายชราปรากฏตัว เซิ่งซินเยว่ก็อดส่งเสียงประหลาดใจเบา ๆ ไม่ได้
“มีอะไรเหรอ?”
เซี่ยจือเหยียนถาม “มีปัญหาอะไรหรือเปล่า?”
เซิ่งซินเยว่หรี่ตา “ชายแก่คนนั้นไม่ธรรมดาเลย ดูเหมือนจะมีพลังอยู่บ้าง”
เซี่ยจือเหยียนเอ่ยอย่างครุ่นคิด “ตระกูลแบบนี้ ส่วนใหญ่มักเชิญซินแสฮวงจุ้ยมาประจำบ้าน โดยเฉพาะตระกูลจ้าวที่ทำเหมือง ยิ่งต้องคำนึงถึงเรื่องต่าง ๆ มากกว่าใคร”
“พวกเขามาที่นี่เพื่อตามหาลูกสาว”
แววตาของเซิ่งซินเยว่ชะงักไปเล็กน้อย “แต่ดูเหมือนเด็กผู้หญิงคนนั้นจะไม่อยากให้ครอบครัวตามหาเจอตัวเท่าไร”
…
“อย่างนั้นหรือคะ? อาจารย์ เป็นอย่างนั้นจริง ๆ หรือคะ?”
เมื่อได้ยินชายชราพูดเช่นนั้น ควงหลานเยว่ก็ใจชื้นขึ้นไม่น้อย แต่ยังคงปิดบังความกระวนกระวายไว้ไม่มิด “ถ้าอย่างนั้น... ทำไมถึงยังหาเธอไม่เจอล่ะคะ?”
“เธอหลงทางอยู่แถวนี้หรือเปล่า? บาดเจ็บไหม หนาวหรือเปล่า หิวหรือเปล่าคะ?”
ชายชรามีสีหน้ากระอักกระอ่วนอยู่บ้าง “คุณนาย คำถามพวกนี้ทำให้ผมลำบากใจจริง ๆ...”
“แต่สิ่งที่ผมบอกคุณได้คือ คุณหนูหนานหนานอยู่แถวนี้ และยืนยันได้ว่าเธอไม่เป็นไร คุณใจเย็นก่อนนะครับ คนพวกนั้นก็ออกไปตามหาแล้วไม่ใช่หรือ? ต้องหาเจอแน่”
“ใช่ ใช่... ใจเย็นไว้...”
ควงหลานเยว่สูดหายใจลึกอย่างคนเสียขวัญ “ใจเย็น ฉันต้องใจเย็น...”