ยิ่งคิด เขาก็ยิ่งรู้สึกว่าความเป็นไปได้นี้มีน้ำหนักมาก!
แม้โลกนี้จะมีคนวิปริตที่ชอบเด็กอยู่ไม่น้อย แต่คำพูดและการกระทำของหนานหนานก็ชวนให้รู้สึกประหลาดอยู่ทุกหนแห่ง โดยเฉพาะเด็กหญิงตัวน้อยที่ดูแล้วอายุแค่แปดเก้าขวบคนนี้ กลับบอกว่าตัวเองแต่งงานแล้ว...
เรื่องแบบนี้คนวิปริตทั่วไปก็ทำไม่ลงหรอก
หนานหนานโกรธจัด “พี่ชายพูดจาไม่มีมารยาทเลยนะ พี่นั่นแหละที่เป็นผีดิบ!”
เซิ่งซินเยว่ปล่อยมือเขา แล้วค่อย ๆ เดินไปยังเนินดินที่ดูคล้ายหลุมศพนั้น
เซี่ยจือเหยียนรีบเดินตามไป พอเข้าไปใกล้จึงเห็นว่าบนเนินดินมีหินเรียบ ๆ วางอยู่หลายก้อน บนนั้นมีใบไม้ที่ถูกบดจนละเอียด น้ำจากใบไม้ย้อมหินจนกลายเป็นสีเขียว
ไม่เพียงเท่านั้น ใต้เนินดินยังมีหินอีกก้อนหนึ่งวางอยู่ ขอบของมันคมกริบ และปลายด้านคมก็เปื้อนน้ำสีเขียวเช่นกัน
“เธอกำลังทำอาหารให้เขาอยู่เหรอ?”
เสียงของเซิ่งซินเยว่ดังขึ้น ลมในป่ารกร้างแห่งนี้ค่อนข้างแรง จนแทบจะพัดเสียงของเธอให้ปลิวหายไป
“ใช่ค่ะ”
หนานหนานแนะนำอย่างภูมิใจ “พวกเราแต่งงานกันเมื่อคืนค่ะ แต่งงานแล้วก็ต้องกินเลี้ยง นี่คืออาหารที่หนูทำ”
พูดมาถึงตรงนี้ น้ำเสียงของเธอก็อดหม่นลงไม่ได้ “เขาบอกว่าไม่ได้กินอาหารมานานมากแล้ว เมื่อก่อนมีคนมาตั้งเยอะ คอยเอาอาหารมาให้เขา แต่ตอนนี้ไม่มีใครเลยค่ะ”
“ทำแบบนี้ เขากินไม่ได้นะ”