เซิ่งซินเยว่ขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนเอ่ยว่า “คุณทักข้อความส่วนตัวมาหาฉันเถอะ”
หนุ่มผิวเข้มสุดหล่อดีใจจนแทบกระโดด “ได้ครับ ได้ครับ อาจารย์ ขอบคุณคุณมากจริง ๆ!”
เซิ่งซินเยว่ปิดไลฟ์แล้วเปิดข้อความส่วนตัว
อีกฝ่ายยังไม่ได้ส่งข้อความมา ด้านบนขึ้นสถานะว่ากำลังพิมพ์อยู่
เดิมทีวันนี้เธอต่อสายหาผู้มีวาสนาครบทั้งสามคนแล้ว ตามหลักแล้วจะไม่สนใจหนุ่มผิวเข้มคนนี้ก็ได้
แต่เซิ่งซินเยว่คิดอีกที วันนี้ผู้มีวาสนาอาจไม่ได้มีแค่สามคนก็ได้
—ถึงอย่างไรเธอก็ยังไม่ได้ทอยลูกเต๋าสักหน่อยนี่นา?
ความคิดเห็นในห้องแชตมีมากมาย แถมเลื่อนผ่านไปอย่างรวดเร็ว แต่เธอกลับเห็นข้อความของหนุ่มผิวเข้มคนนี้ได้ตั้งแต่แวบแรก แสดงว่าวันนี้ทั้งคู่ก็มีวาสนาต่อกัน
ขณะที่เซิ่งซินเยว่กำลังคิดเช่นนั้น อีกฝ่ายก็ส่งวิดีโอมาให้
ในวิดีโอเป็นห้องมืดสลัว มีหญิงสาวหน้าตาอิดโรยนอนอยู่บนเตียง ดูเหมือนจะหลับลึก แต่ใต้ตากลับคล้ำ ใบหน้าซีดเซียวผ่ายผอม หน้าผากชุ่มไปด้วยเหงื่อเย็น สีหน้าทรมานอย่างยิ่ง ราวกับกำลังฝันร้าย
หนุ่มผิวเข้มเอ่ยว่า “อาจารย์รู้ไหมครับว่าพี่สาวผมเป็นอะไร? ในหนึ่งวันมี 24 ชั่วโมง เธอแทบจะนอนถึง 23 ชั่วโมง แต่ทุกครั้งที่ตื่นก็ยังบอกว่าตัวเองง่วงมาก แม้แต่ข้าวก็ยังกินไม่ลง อาการแบบนี้เป็นมาเกือบหนึ่งสัปดาห์แล้ว พวกเราพาไปโรงพยาบาลมาแล้ว แต่หมอก็ตรวจไม่พบอะไรครับ”
“แม่กับย่าของผมไปหาซินแสหลายคนด้วย แต่พวกนั้นทั้งเข้าทรงทั้งจับผี เก็บเงินไปไม่น้อย แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ผลอะไรเลย ตอนนี้พี่สาวผมตื่นวันหนึ่งยังไม่ถึงชั่วโมงด้วยซ้ำ!”