พอได้ยินว่า “ไม่มีผู้เสียชีวิต” เซิ่งซินเยว่ก็ยกมุมปากขึ้นเล็กน้อยแล้วเอ่ยเสียงเบา “อืม ยังเชื่อฟังดีนี่”
เมื่อได้ยินเธอพูดเช่นนี้ จ้าวจงเสียงก็ยิ่งมั่นใจในข้อสันนิษฐานของตัวเอง
แม้จะไม่รู้แน่ชัดว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เขาก็พอจะคาดเดาเรื่องราวคร่าว ๆ ได้
นั่นมันรถโม่ปูนเชียวนะ!
ถ้าวันนี้เซิ่งซินเยว่ไม่ได้เตือน ชุยเจ๋ออวี่คงหนีความตายไม่พ้นจริง ๆ!
แถมยังต้องตายอย่างอนาถด้วย
ในหัวจ้าวจงเสียงมีภาพความตายสารพัดรูปแบบผุดขึ้นมา หลังถูกรถโม่ปูนชน พอคิดไปถึงตอนท้าย เขาก็อดตัวสั่นไม่ได้
อนาถเกินไปแล้ว ช่างอนาถเหลือเกิน
ชุยเจ๋ออวี่ควรคุกเข่าก้มหัวขอบคุณเซิ่งซินเยว่สักครั้งจริง ๆ!
ไม่นานพวกเขาก็กลับมาถึงหมู่บ้านจัดสรร หยงเหิงซึ่งรออยู่ในรถมานานจนเกือบหลับสะดุ้งตื่นขึ้นมาทันที!
ในที่สุดก็กลับมาแล้ว!
เขานั่งตัวตรงฉับพลัน สายตาจับจ้องคนทั้งสามที่ลงจากรถอย่างไม่กะพริบ
ทั้งสามคนต่างถือถุงใบใหญ่ใบน้อยกันเต็มมือ แต่เซิ่งซินเยว่กลับถือของน้อยที่สุด
ดูท่าจ้าวจงเสียงจะเป็นคนรู้จักทะนุถนอมคน แถมยังตามใจเซิ่งซินเยว่เสียขนาดนั้น ของมากมายก็ไม่ยอมให้เธอถือ!
พวกเขากำลังจะขึ้นตึกแล้ว
ถึงกับช่วยถือของขึ้นไปส่งด้วยหรือ เอาใจใส่ถึงขนาดนี้เชียว?
หยงเหิงมองทั้งสามเดินเข้าไปในประตูทางเข้าตึก ความหงุดหงิดพลันเอ่อท้นขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุ
ถานซินเยว่ถึงกับยอมปล่อยตัวเองตกต่ำลงจริง ๆ!
เขารู้ว่าเธอไม่ได้เอาเงินติดตัวไปสักแดงตอนออกจากตระกูลถาน แต่ถ้าอยากหาเงิน มีงานตั้งมากมายให้ทำ!