เสิ่นเวิ่นเฟิงหมายความชัดเจนมากว่า เบื้องหลังเรื่องนี้เกรงว่าจะยังมีคนอื่นอีก
แม้แต่ชายชราคนนี้ เกรงว่าก็เป็นส่วนหนึ่งในแผนของคนคนนั้น
ส่วนคนคนนั้นเป็นใคร...
เซิ่งซินเยว่กับเซี่ยจือเหยียนสบตากัน
เบาะแสชัดเจนเกินไปแล้ว
“คุณเป็นอะไรไป?”
เซิ่งซินเยว่เพิ่งสังเกตเห็นความผิดปกติ “ฉันเห็นสีหน้าคุณดูไม่ค่อยดีเลย”
เซี่ยจือเหยียนยกมือขึ้นนวดหว่างคิ้ว ก่อนยิ้มขื่น “ใครเจอเรื่องแบบนี้เข้า สีหน้าก็คงดีขึ้นไม่ได้หรอก”
“ฉันไม่เป็นไร แค่รู้สึกเหนื่อยนิดหน่อย”
“อย่างนั้นหรือ?”
เซิ่งซินเยว่ไม่ได้พูดอะไรต่อ เพียงครุ่นคิดอยู่เงียบ ๆ
“ช่างเถอะ อย่างน้อยเรื่องนี้ก็จัดการเรียบร้อยแล้ว”
บรรยากาศค่อนข้างอึมครึม จ้าวเหวินรุ่ยหัวเราะแห้ง ๆ พลางพูดด้วยน้ำเสียงที่แสร้งทำเป็นสบายใจเพื่อทำให้บรรยากาศผ่อนคลายลง “วิถีสวรรค์ปรากฏตัว ไม่ใช่แสดงว่าสวรรค์ก็ยืนอยู่ข้างพวกเราหรอกหรือ?”
“ทำดีย่อมได้ดี ทำชั่วย่อมได้ชั่ว ชายชราคนนี้ทำชั่วมานับไม่ถ้วน แม้ตายไปแล้วยังคิดก่อกรรมอีก เกรงว่าวิถีสวรรค์คงทนดูต่อไปไม่ไหว ถึงได้จงใจลงมือ พวกเราควรดีใจต่างหาก”
“ตอนนี้อย่าเพิ่งคิดเรื่องอื่นเลยดีกว่า โลงศพทั้ง 48 ใบที่นี่...”
ข้างในมีเด็กสาว 48 คน นอนอยู่จริง ๆ
พอพูดถึงตรงนี้ เขาก็เงียบลงอีกครั้งอย่างอดไม่ได้
สี่สิบแปด...
เป็นตัวเลขที่มากมายเหลือเกิน
พวกเธอถูกขังอยู่ที่นี่มานานหลายปีจนไม่รู้ว่านานแค่ไหน และไม่รู้ว่าด้านนอกมีพ่อแม่กี่คนที่ร่ำไห้จนน้ำตาเหือดแห้ง