เมื่อนึกถึงตรงนี้ จวงอี้เซวียนก็ค่อย ๆ สงบลง
เขาหัวเราะเย็นชา “คุณเซิ่ง... อ้อ ต้องเรียกว่าปรมาจารย์เซิ่งสินะ พวกเราก็เป็นสตรีมเมอร์เหมือนกัน ฉันรู้จักเพื่อนร่วมวงการอยู่บ้าง และรู้ดีว่าพวกเขาทำสารพัดวิธีเพื่อเรียกกระแส แต่ไม่คิดเลยว่าคุณจะไร้ยางอายได้ถึงขนาดนี้!”
“เรื่องที่คุณแต่งขึ้นมาฟังดูน่าสนใจ ชวนติดตามก็จริง แต่ต่อให้พูดได้วิเศษแค่ไหน มันก็เป็นแค่เรื่องเล่าเรื่องหนึ่งเท่านั้น บางทีนี่อาจเป็นส่วนหนึ่งของบทที่พวกคุณวางไว้ก็ได้ ฉันแค่มาร่วมรายการวาไรตี้ กลับถูกเอามาใช้เป็นเครื่องมือเรียกกระแสเสียอย่างนั้น”
“ฉันไม่ใช่คนชอบหาเรื่อง และเข้าใจว่าพวกคุณอยากได้กระแส เพราะฉะนั้นครั้งนี้ฉันจะถือว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น ถือเสียว่าฉันในฐานะรุ่นพี่มอบความหวังดีให้คุณ”
“แต่ว่า...”
เขาพูดพลางหยิบเสื้อคลุมขึ้นมาอย่างสง่างาม “ไม่ว่าเรื่องนี้จะเป็นบทที่ทีมงานวางไว้ หรือเป็นเพียงคำใส่ร้ายฉันจากคุณ ก็แสดงให้เห็นชัดเจนว่าพวกคุณไม่ต้อนรับฉัน ในเมื่อเป็นแบบนี้ ฉันขอถอนตัวจากรายการจับคู่รักนี้”
บรรยากาศชวนกระอักกระอ่วนขึ้นมาทันที อู๋เมิ่งอวี่กำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่เซิ่งซินเยว่ชิงเอ่ยขึ้นก่อน “หยุดก่อน”
จวงอี้เซวียนพูดเสียงเย็น “ฉันไม่มีอารมณ์มาเล่นเกมไร้เดียงสาพวกนี้กับพวกคุณ และไม่อยากร่วมมือกับการแสดงของคุณต่อแล้ว หวังว่าคุณจะเข้าใจว่าอะไรเรียกว่าพอได้แล้ว”