“อะไรนะ?!”
พอได้ยินคำพูดนั้น สีหน้าที่กำลังดูเรื่องสนุกของอู๋เมิ่งอวี่ก็แข็งค้างไปทันที
คนอื่น ๆ เองก็อึ้งไปทั้งแถบ บรรยากาศทั่วทั้งบริเวณเงียบกริบราวกับไร้ผู้คน!
ข้อความบนหน้าจอไลฟ์สดว่างเปล่าไปหนึ่งวินาที ก่อนจะเลื่อนพรืดราวกับบ้าคลั่ง
【อะไรนะ อะไรนะ เกิดอะไรขึ้น? เมื่อกี้ฉันไม่ได้ฟังผิดใช่ไหม?!】
【จวงอี้เซวียนเป็นฆาตกรเหรอ? เขาฆ่าใคร? ใครถูกฆ่า?】
【หา? ฉันกำลังดูรายการจับคู่คนโสดอยู่ไม่ใช่เหรอ ทำไมจู่ ๆ กลายเป็นละครให้ความรู้ด้านกฎหมายไปได้ เรื่องมันเข้มข้นขนาดนี้เลยเหรอ?】
【ไม่ใช่มั้ง... เซิ่งซินเยว่พูดเหลวไหลอะไร ฉันว่าจวงอี้เซวียนไม่ใช่คนแบบนั้นนะ!】
【นั่นสิ ฉันหมั่นไส้แม่หมอดูบ้าคนนี้มานานแล้ว พูดอะไรออกมาก็ได้อย่างนั้นเลยหรือไง! พูดต่อหน้าคนตั้งมากมายในห้องไลฟ์ว่าคนอื่นเป็นฆาตกร นี่มันใส่ร้ายกันชัด ๆ ถ้ามีปัญญาก็เอาหลักฐานออกมาสิ!】
อู๋เมิ่งอวี่เบิกตาโตจนแทบถลน!
เพียงประโยคสั้น ๆ นี้ก็ทำให้ยอดผู้ชมเบื้องหลังแทบพุ่งทะลุเพดาน
ตามเหตุผลแล้วเธอควรจะดีใจ แต่สถานการณ์แบบนี้จะให้ดีใจได้อย่างไร?
ในกองถ่ายรายการของพวกเธอ... มีฆาตกรอยู่ด้วยเหรอ?
เธอเคยคิดว่าเซิ่งซินเยว่อาจพูดอะไรที่น่าตกตะลึงออกมา เรื่องราวดูเหมือนจะเป็นไปตามที่เธอคาดไว้ แต่แบบนี้มันน่าตกตะลึงเกินไปหน่อยแล้ว!
จวงอี้เซวียนเองก็หน้าเปลี่ยนสีโดยไม่รู้ตัว แววหวาดหวั่นวูบหนึ่งฉายผ่านส่วนลึกในดวงตา แต่สิ่งที่ประดังเข้ามาหลังจากนั้นกลับเป็นความเดือดดาลมากกว่า “เซิ่งซินเยว่ ก็แค่เล่นเกมกันเท่านั้น คุณจะจริงจังอะไรขนาดนั้น?”