ใบหน้าของเซียวหลานอีและคนอื่น ๆ ต่างเผยความโกรธออกมาอย่างอดไม่ได้
น้ำเสียงของเซิ่งซินเยว่เย็นเยียบ “ทุกคนรู้กันดีว่าคนเป็นกินอาหารผีไม่ได้ เพราะในอาหารผีปะปนไปด้วยพลังผี หากคนเป็นสัมผัสเข้า ไม่มากก็น้อยย่อมได้รับผลกระทบ แต่ก็มีคนบางประเภทที่พิเศษและไม่ได้รับผลกระทบ”
“ผีตนนี้ใช้วิธีนี้ตามหาร่างกายที่เข้ากับตัวเองได้อย่างสมบูรณ์! หากคนเป็นที่กินอาหารผีเข้าไปไม่เป็นอะไร ก็แสดงว่าร่างนั้นผ่านเกณฑ์ มันก็จะยึดครองร่างได้อย่างเปิดเผย!”
วิธีการแบบนี้ชั่วร้ายเกินไปจริง ๆ!
เพราะผีเร่ร่อนตนนั้นเองก็ไม่รู้ว่าที่ไหนมีร่างที่เข้ากับตัวเองได้ มันจึงทำได้เพียงทดลองซ้ำแล้วซ้ำเล่า ระหว่างนั้นตราบใดที่การทดลองยังไม่สำเร็จ ก็จะมีคนตายเพราะเรื่องนี้ไม่หยุด!
เซิ่งซินเยว่กล่าวว่า “ทำไมเรื่องนี้ถึงมีระยะเวลาสามวัน? ก็เพราะแนวคิดอุดมคตินิยมของฉันนี่แหละ หนึ่งกำเนิดจากเต๋า หนึ่งกำเนิดสอง สองกำเนิดสาม สามกำเนิดสรรพสิ่ง”
“สามวันแรก หากคนเป็นที่กินอาหารผีเข้าไปไม่มีอาการต่อต้าน ผีตนนั้นก็จะเข้าไปในร่างของเขาได้ พอผ่านไปสามวัน ก็จะหลอมรวมกับร่างนั้นได้อย่างสมบูรณ์!”
ไต้ชิงจือสูดหายใจเฮือก “นี่...นี่ไม่ใช่การข้ามภพไปสิงร่างเหมือนในนิยายหรือคะ?”
เซิ่งซินเยว่เหลือบมองเธอ “ก็ยังต่างกันอยู่นิดหน่อย”
“จริง ๆ แล้ว ต่อให้เป็นการข้ามภพไปสิงร่างในนิยาย นักเขียนก็มักจะให้เจ้าของร่างเดิมตายไปก่อน หรือไม่ก็หมดหวังที่จะมีชีวิตอยู่ต่อแล้ว ถึงจะให้วิญญาณจากต่างโลกเข้ามาอยู่ในร่าง เพราะแม้แต่ในนิยายก็ยังรู้ว่าการยึดครองร่างของคนอื่นโดยพลการเป็นเรื่องโหดร้ายอย่างยิ่ง”