สามคำนั้นหลุดออกมา เซิ่งซินเยว่ก็ยืดตัวขึ้น หลังแก้แค้นสำเร็จ เธอรู้สึกปลอดโปร่งสบายใจไปทั้งตัว
ส่วนเซี่ยจือเหยียนที่นั่งอยู่ในรถ กลับรู้สึกเลือดลมพลุ่งพล่านไปทั่วร่าง!
เขาสูดหายใจเข้าลึก ๆ อย่างจนใจ ก่อนจะฟุบหน้าผากลงกับพวงมาลัย แต่พอหลับตาลง ภาพเหตุการณ์ตอนอยู่บ้านของเซิ่งซินเยว่ก็ผุดขึ้นมาอีกครั้ง
ริมฝีปากของเขาราวกับยังหลงเหลือสัมผัสนุ่มนวลนั้นอยู่จนถึงตอนนี้ เมื่อมองกระจกหลัง ก็เห็นรอยกัดจาง ๆ ตรงข้างลำคอยังคงอยู่ เช่นเดียวกับรอยลิปสติกสีแดง
เซี่ยจือเหยียนครุ่นคิดเล็กน้อย ก่อนจะจัดปกเสื้อให้รอยกัดเผยออกมาเด่นชัดยิ่งกว่าเดิม
เซิ่งซินเยว่ยื่นบัตรเชิญให้เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยตรงทางเข้า แล้วก้าวเข้าไปในคฤหาสน์ของตระกูลไป๋อย่างสบายอารมณ์
เธอมาไม่ถึงกับเช้านัก แขกที่ได้รับเชิญทยอยมาถึงกันเกือบครบแล้ว
บรรดาหญิงสาววัยเยาว์ในแวดวงเดียวกันนั่งล้อมวงคุยกัน ไม่รู้ว่าพูดเรื่องอะไรอยู่ ถึงกับต้องยกมือปิดปากหัวเราะคิกคักเป็นระยะ พอหันไปอีกทาง เหล่าผู้บริหารก็เริ่มเข้าสังคมกันอย่างคล่องแคล่ว น้ำสีใสในแก้วสะท้อนประกายใต้แสงไฟ ส่วนในสวนก็มีโต๊ะยาวสองแถวตั้งเรียงไว้ บนโต๊ะเต็มไปด้วยอาหารเลิศรสนานาชนิด
พนักงานเสิร์ฟถือถาดเดินไปมาท่ามกลางฝูงชน เซิ่งซินเยว่จึงหยิบแชมเปญมาหนึ่งแก้ว
คนที่อยู่ในงานมีไม่มากนักที่เธอรู้จัก และคนเหล่านั้นก็ล้วนเป็นคนที่เธอรู้จักก่อนถานชิงชิงจะกลับไปอยู่ตระกูลถาน