สำหรับอู๋ซงเยว่แล้ว ชื่อกานถิงถิงเปรียบเสมือนคำสาป เธอทนไม่ได้ที่เห็นคนอื่นชื่นชมกานถิงถิง
อีกฝ่ายมีทุกอย่างมากมายอยู่แล้ว ทำไมยังมีคนคอยชมอีก!
แถมเซิ่งซินเยว่ยังใช้คำว่า “ไม่รู้จักบุญคุณ” มาบรรยายเธอด้วยหรือ?
เธอต้องการแค่เพียงนิดเดียวเท่านั้น ทำไมถึงกลายเป็นคนไม่รู้จักบุญคุณไปได้!
เซิ่งซินเยว่กล่าวว่า “กานถิงถิงเป็นคนจิตใจดีขนาดนั้น ทั้งชีวิตไม่เคยลำบากอะไรเลย เธออุตส่าห์คิดหาทางช่วยคุณ แต่คุณกลับเข้าใจผิดและตีความไปต่าง ๆ นานา สุดท้ายยังทำให้เธอต้องเดือดร้อนขนาดนี้”
“แต่ก็โทษเธอไม่ได้หรอก ใครใช้ให้คุณมืดมนเกินไปเมื่อเทียบกับเธอล่ะ? คุณถึงได้มองทุกอย่างจากมุมมืด แล้วคอยคิดร้ายกับคนที่ตั้งใจช่วยคุณ”
“เธออยากช่วยฉันงั้นเหรอ?”
อู๋ซงเยว่ขมวดคิ้วแน่น “คุณพูดเล่นอะไรอยู่! แค่เพราะเธอมีเงิน พวกคุณที่เมื่อก่อนยังไม่รู้จักเธอด้วยซ้ำ ถึงกับกล้าลืมตาพูดโกหกกันได้เลยหรือ?”
“หึ”
เซิ่งซินเยว่เอ่ยเสียงเย็น “ครอบครัวของกานถิงถิงมีฐานะดีจริง เพราะได้รับความรักจากครอบครัว นิสัยของเธอจึงค่อนข้างหยิ่ง แต่ลึก ๆ แล้วเธอเป็นคนจิตใจดีมาก”
“ตอนปีหนึ่ง คุณจงใจพูดเรื่องครอบครัวของตัวเองต่อหน้าเธอ เพราะอยากใช้วิธีนี้เรียกความเห็นใจจากคนอื่น แต่กานถิงถิงกลับคิดว่าคนอย่างคุณต้องเป็นคนที่มีศักดิ์ศรีสูง ต่อให้ฐานะทางบ้านไม่ดี ก็ไม่อยากเผชิญสายตาเวทนาจากคนอื่น”
“เพราะอย่างนั้น ต่อให้รู้สถานการณ์ทางบ้านของคุณ เธอก็ไม่ยอมปฏิบัติกับคุณเป็นพิเศษ ในความคิดของเธอ การได้รับความเห็นใจจากคนอื่นเป็นเรื่องน่าอับอาย การปฏิบัติต่ออีกฝ่ายอย่างเท่าเทียมต่างหาก คือการให้เกียรติเธออย่างแท้จริง”