“ฉันจะไปพบเธอสักครั้ง”
เซิ่งซินเยว่ตัดสินใจทันที
อย่างที่จงหมิงซิวบอก ในศาลาบำเพ็ญกุศลมีเด็กหญิงตัวเล็กอยู่เพียงคนเดียวจริง ๆ
“พวกคุณเป็นใครอีกล่ะ?”
จู่ ๆ ก็ต้องพบคนแปลกหน้ามากมายขนาดนี้ เด็กหญิงตัวเล็กเห็นได้ชัดว่ากำลังหวาดกลัว
“พวกเรา...”
เซิ่งซินเยว่กำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่สีหน้ากลับชะงักไปกะทันหัน
เธอมองไม่เห็นเส้นทางชีวิตของเด็กหญิงคนนี้
ก่อนหน้านี้เธอเคยบอกไว้แล้วว่า ด้วยพลังที่ปลดผนึกได้ในตอนนี้ หากมองไม่เห็นเส้นทางชีวิตของใครสักคน ก็มีความเป็นไปได้อยู่เพียงสองอย่าง
หนึ่ง มีคนลงมือกับตัวเด็กหญิง ทำให้ดวงชะตาถูกแทรกแซง
สอง เด็กคนนี้มีดวงชะตาสูงส่ง ต่อไปย่อมไม่ใช่คนธรรมดาแน่นอน!
เด็กหญิงตัวเล็กมีท่าทางหวาดหวั่น มองพวกเขาด้วยแววตาใสซื่อและงุนงง
เซิ่งซินเยว่สูดหายใจลึก “พวกเรา...เป็นเพื่อนของพี่ชายเธอ”
เธอชี้ไปทางจงหมิงซิว “ให้เขาเป็นพยานได้”
จงหมิงซิวได้แต่พยักหน้า “ใช่ พวกเรารู้จักกันหมด คนที่อยู่ข้างนอกก็เป็นเพื่อนของพี่ชายเธอในเมือง”
“จ...จริงเหรอคะ?”
เด็กหญิงลุกขึ้นยืน “ถ้าอย่างนั้น หนู...หนูรินน้ำให้พวกคุณดื่มดีไหมคะ...”
“ไม่ต้องหรอก”
เซิ่งซินเยว่ห้ามเธอไว้ พลางสบตาเด็กหญิง “น้องสาว อยากรู้ไหมว่าโตขึ้นแล้วตัวเองจะเป็นยังไง?”
“โตขึ้นแล้วหนูจะเป็นยังไงเหรอคะ?”