คราวนี้ตำรวจหญิงถึงได้มีเวลามองมือตัวเอง น้ำร้อนลวกหลังมือไปตั้งแต่เมื่อครู่ แต่เธอยังไม่มีเวลาจัดการ ตอนควบคุมตัวเด็กสาวก็ถูกชนไปหลายครั้ง ตอนนี้พยาบาลเตือน เธอถึงนึกขึ้นได้อีกครั้ง จึงรีบก้มลงมอง หลังมือบวมเป่งจนดูไม่ได้ ความเจ็บปวดที่ถูกลืมไปชั่วขณะกลับคืนมาในพริบตา
“ซี๊ด...”
เธอสูดลมหายใจเฮือกด้วยความเจ็บปวด
พยาบาลพูดอย่างร้อนใจว่า “แผลลวกของคุณรุนแรงแล้ว ต้องรีบรักษา มาทางนี้ค่ะ... ไม่สิ คุณรอตรงนี้ก่อน เดี๋ยวฉันช่วยจัดการให้”
เดิมทีพยาบาลตั้งใจจะบอกให้ตำรวจหญิงไปทำแผลด้วยกัน แต่พูดไปได้ครึ่งหนึ่งก็นึกขึ้นได้ว่าอีกฝ่ายยังมีภารกิจติดตัว จึงรีบเปลี่ยนคำพูด แล้วไปหยิบอุปกรณ์ทำแผลด้วยตัวเอง
ประตูห้องผู้ป่วยปิดสนิท ทว่าก็ยังได้ยินเสียงร้องไห้ระบายความอัดอั้นจากด้านใน
เมื่อนึกถึงผลตรวจอาการบาดเจ็บที่นิติเวชสรุปให้ ตำรวจหญิงก็กำหมัดแน่นแล้วคลาย ก่อนจะกำแน่นอีกครั้ง ราวกับกำลังอดกลั้นบางอย่างไว้
จางรุ่ยเป็นเดนมนุษย์โดยแท้
คนอย่างเขา ต่อให้ตายร้อยครั้ง พันครั้ง หมื่นครั้งก็ยังไม่สาสม!
แต่กฎหมายกลับไม่ลงโทษเขาถึงตาย
แม้เธอจะเป็นตำรวจ แต่ในเวลานี้กลับอดสาปแช่งอย่างชั่วร้ายไม่ได้ ขอให้จางรุ่ยออกจากบ้านแล้วถูกรถชนตายไปเสีย!
เมื่อได้เห็นแมวน้อยในกล้องวงจรปิด ครอบครัวของเด็กสาวก็รีบมาถึง ตอนนี้อารมณ์ของเธอสงบลงได้บ้างแล้ว
เธอยอมให้พยาบาลตรวจร่างกายแต่โดยดี แม้จะยังเสียใจและเศร้าโศก แต่ในที่สุดก็ไม่มีความคิดอยากฆ่าตัวตายแล้ว