แม้กระทั่งตอนทำเรื่องพวกนี้ มืออีกข้างของทั้งคู่ก็ยังประสานนิ้วกันอยู่
เซิ่งซินเยว่เบิกตาค้าง “คุณ...”
เซี่ยจือเหยียนใช้มือข้างหนึ่งยันอ่างล้างหน้า ส่วนอีกข้างกดมือเธอชูขึ้นเหนือศีรษะ แปะไว้กับกระจกด้านหลัง ก่อนจะกักเธอไว้ในอ้อมแขน เขาเอียงศีรษะ มองลงมาจากเบื้องบน นัยน์ตาลึกล้ำเอ่อล้นด้วยความปรารถนา
“เซิ่งซินเยว่ คุณลืมไปหรือเปล่าว่าผมเป็นผู้ชายที่บรรลุนิติภาวะแล้ว?”
เซิ่งซินเยว่เก้อเขินเล็กน้อย จึงยกมือแตะจมูก
เรื่องนั้นเธอไม่ได้ลืมหรอก
แค่ก่อนหน้านี้เธอเคยทำตัวอวดดีจนชิน...
แต่ในเมื่ออวดดีมานานขนาดนี้แล้ว จะมาขลาดกลัวเอาตอนนี้ได้ยังไง?
เธอประหลาดใจอยู่เพียงสองวินาที ก่อนจะรีบปรับอารมณ์ให้เป็นปกติ แล้วเอนหลังพิงกระจกอย่างถือโอกาส เว้นระยะห่างจากเซี่ยจือเหยียนเล็กน้อย
“อย่างนั้นเหรอ?”
เซิ่งซินเยว่เอ่ยอย่างเกียจคร้าน สายตาเลื่อนต่ำลงอย่างครุ่นคิด “แล้วคุณคิดจะทำอะไรล่ะ?”
เธอเอนหลังไปอีกนิด เซี่ยจือเหยียนก็ขยับเข้ามาใกล้ ทว่าจู่ ๆ ก็รู้สึกถึงแรงต้านตรงหน้าอก
เซิ่งซินเยว่ถอดรองเท้าแตะออก ยกเท้าขึ้นปลายเท้าจ่ออยู่ที่อกเขา ก่อนจะพูดอย่างสงบนิ่งว่า “คิดว่าคุณจะทำสำเร็จเหรอ?”
เซี่ยจือเหยียนไม่พูดสักคำ กลับใช้มือข้างที่ว่างคว้าข้อเท้าเธอไว้ แล้วกระชากเข้าหาตัวอย่างแรง!
เดี๋ยวก่อน...
หัวใจเซิ่งซินเยว่สะดุดไปจังหวะหนึ่ง กว่าจะรู้ตัว ขาข้างนั้นก็ถูกเซี่ยจือเหยียนพาดไว้รอบเอวแล้ว!