ฟ้าไม่เคยทอดทิ้งคนขยัน
อาจจะเป็นเพราะไปไหว้ที่วัดหย่งเหอในเดือนอ้ายแล้วศักดิ์สิทธิ์เกินไป ฟ้าดูเธอกับสามีรักกันอย่างขยันขันแข็ง เลยใจกว้างมอบอีกหนึ่งให้เธอ
เหมือนกับที่เห็นเธอจัดการแสดงวัฒนธรรมสองรอบในเดือนหกจนโดดเด่นเป็นที่ประจักษ์ ก็สามารถทำให้เธอได้รับเชิญจากทางการ นั่งเข้าที่นั่งคณะกรรมการตัดสินของวงซิมโฟนีนักเรียนประถมเมืองได้ในพริบตา
วันรุ่งขึ้นเป็นการสอบกลุ่มเครื่องสาย
สถานที่จัดเลือกที่ห้องประชุมเล็กของโรงเรียนหญิง ตอนเช้ารอบหนึ่ง ตอนบ่ายรอบหนึ่ง นักเรียนที่เข้าคัดเลือกจับฉลากตอนแปดโมงครึ่ง เข้าสนามอย่างเป็นทางการตอนเก้าโมง
คุณครูซูผู้มาใหม่ในตำแหน่งกรรมการ ตื่นเช้าตั้งแต่หกโมง ยืดเส้นยืดสาย ขับน้ำ ลดอาการบวมน้ำ ฟังเพลงตัวอย่างประกอบการอาบน้ำเป่าผม มาส์กหน้าแล้วเลือกเสื้อผ้าในห้องแต่งตัวนานถึงครึ่งชั่วโมง
ดูจากอาวุโสและอายุ เธอเป็นรุ่นน้องโดยสมบูรณ์ จะโอ้อวดเกินไปไม่ได้เด็ดขาด
บนตัวเป็นชุดเดรสแขนกุดถักแบบนิตติ้งที่ซื้อตอนเข้าฤดูร้อน สีเทาชมพู ยาวถึงข้อเท้า
ซูเซี่ยส่องกระจกเกลี่ยลิปสติกให้เรียบเนียนเป็นจังหวะสุดท้าย เห็นเงาคนเดินเข้ามาใกล้จากด้านหลัง "เธอว่าชุดนี้เป็นยังไง?"
สวี่จี้ชิง: "สวย"
"จริงเหรอ ฉันรู้สึกว่าสไตล์เรียบร้อยแบบนี้ไม่เหมาะกับฉันเลย"
เธอปิดฝาลิปสติกแล้วยืนขึ้น ยกไหล่ขึ้นสูง หมุนซ้ายหมุนขวามองตัวเองจากด้านหลัง "จริงสิ ชุดสีเขียววันนั้นดีกว่า ฉันเอาไปให้ป้าแม่บ้านซักเมื่อสองสามวันก่อน เธอช่วยถามให้หน่อยว่าส่งกลับมาหรือยัง"
สวี่จี้ชิงยืนอยู่ข้างเธอนิ่ง ๆ "ยัง"
ซูเซี่ยหันขวับ ดวงตาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย "ถามตอนไหน?"