บ่ายสามโมงเศษ กลุ่มเครื่องสายเล่นรอบทดสอบจบไปสองรอบ
ซูเซี่ยยังเก็บเอกสารอยู่ที่โต๊ะ เตรียมจะไปห้องประชุมเล็กเพื่อรวมคะแนนกับกรรมการคนอื่นๆ รุ่นพี่ที่สนิทกันกลับจากห้องน้ำ เดินมายิ้มกว้างแล้วเรียกเธอ "อาจารย์ซู ครอบครัวเขามารอที่หน้าประตูนะ"
"ครอบครัวอะไรกัน?"
เธอถือกระดาษให้คะแนนเงยหน้าขึ้น
รุ่นพี่คิดว่าเป็นอารมณ์ของสามีภรรยาครอบครัวใหญ่บ้านรวย คว้ามือเธอให้ลุกจากแถวหน้าไปยืนตรงทางเดินกลาง แล้วบีบไหล่เธอให้หันไปดู
หน้าประตูหอประชุมย่อมมีแสงย้อน
คนที่มาแต่งชุดสูทสามชิ้นเป็นทางการ กิริยาท่าทางห่างเหิน รูปข้างสูงโปร่ง หล่อเหลาสะดุดตาจมอยู่ในแสงยามเย็น
เป็นสามีของเธอ
แต่เขาบอกว่าวันนี้มีเลี้ยงธุรกิจ ให้เธอกลับเองไม่ใช่หรือ...
ริมฝีปากซูเซี่ยเผยอออกโดยไม่รู้ตัว แยกไม่ออกว่าตกใจหรือประหลาดใจ รู้สึกว่ามีอะไรไม่ถูกต้อง มองอีกฝ่ายเดินเข้ามาหาเธอทีละก้าว
ต้องขอบคุณหนังสือพิมพ์การเงินและบัญชีมาร์เก็ตติ้งที่พร่ำโฆษณา เศรษฐีหน้าใหม่สายหุ้นเทคโนโลยีที่ติดอันดับรวยทุกปีมีมากมาย ลูกหลานตระกูลใหญ่ที่อำนาจล้นฟ้าก็ไม่น้อย แต่เพราะรูปลักษณ์และเรื่องราวของสวี่จี้ชิงพิเศษเกินไป มีไม่กี่ใบหน้าที่โด่งดังกว่าเขา
การเดินทางส่วนตัวไม่ได้พาเลขามา เขามาอย่างเงียบๆ แต่ก็ยังมีผู้นำวงที่ตาสว่างจำเขาได้ วิ่งไปต้อนรับ
ชั่วขณะนั้น ตั้งแต่กรรมการจนถึงเจ้าหน้าที่ในวงต่างพากันหันหน้ามอง