คำถามแบบนี้จะตอบยังไงดีล่ะ
ถ้าบอกว่ากินแล้ว ก็เหมือนยอมรับว่าเธอเป็นไข้หวัดมาหลายวัน ทั้งที่รู้ว่าตัวเองป่วยแล้วยังออกมาอยู่กลางลมหนาว
ถ้าบอกว่าไม่ได้กินหรือพูดอะไรบ่ายเบี่ยงไป ด้วยความละเอียดรอบคอบของสวี่จี้ชิง เขาไม่ต้องถามอะไรเพิ่มก็เดาได้เองว่าป่วย
ชอบก็คือชอบ คิดถึงก็คือคิดถึง
ซูเซี่ยเป็นคนตรงไปตรงมา เธอไม่ได้คิดว่าการแอบมองแฟนอยู่หลังประตูห้องเรียนเป็นเรื่องน่าอาย
แต่ที่ผ่านมา สวี่จี้ชิงคงคิดเหมือนคนอื่น ๆ ในโรงเรียนว่าเธอเป็นคุณหนูที่ไม่เคยต้องยุ่งยากอะไร เธอไม่อยากให้เขามองว่าเธออ่อนแอเกินไป
มีรถรับส่ง ลงจากรถต้องเข้าห้องแอร์ทันที
เลี้ยงง่ายขนาดนี้เชียวหรือ?
ซูเซี่ยยังคงคิดหาคำตอบที่ปลอดภัยที่สุด สวี่จี้ชิงก็เปลี่ยนวิธีถาม "ตอนออกจากบ้านยังไม่เป็นอะไรใช่ไหม?"
เธอทำเป็นไม่รู้เรื่อง "ตอนนี้ก็ไม่เป็นอะไรนี่คะ"
หน้าหนาวใส่เสื้อผ้าเยอะ ๆ แล้วดูตัวใหญ่
ก่อนออกจากบ้าน ซูเซี่ยส่องกระจกอยู่นาน ในที่สุดก็ถอดเสื้อหนานุ่มตัวหนาออก แล้วเปลี่ยนเป็นเสื้อไหมพรมสีฟ้าครีมบางที่สุด
ตอนนี้เธอเผยเสื้อกันหนาวออกเล็กน้อย เผยให้เห็นลำคอที่ขาวผ่องเปล่งประกาย