เมื่อคนเราหมดดวง ฟ้าก็อยากจะมาเป็นกองเชียร์
ซูเซี่ยเดินอ้อมจากหอประชุมโรงเรียนหญิงล้วนกลับมา ยังคิดหาวิธีจัดการกับคนรักสองคนในบ้านไม่ออกสักที ฟ้ากลับเทฝนลงมาเสียก่อน
พูดให้ถูกคือ หยดแรกตกลงมาตอนที่นางเดินเลี้ยวหัวมุมสวนสาธารณะ
พอทั้งสองคนหันมามองทางนาง เม็ดฝนโปรยปรายก็กลายเป็นฝนเทกระหน่ำลงมา เปาะแปะๆ ทะลุช่องว่างของใบต้นหวยจีนลงกระแทกพื้น
ซูเซี่ยยังไม่ทันเปียก คนขับก็วิ่งน้อยๆ มาถึง ร่มคันยาวสีดำกางบังเหนือศีรษะนาง พานางขึ้นรถ—
ไม่ว่าสถานการณ์จะสำคัญแค่ไหน หรือตัวสวี่จี้ชิงเองจะเป็นอย่างไร ต้องดูแลคุณนายก่อนเป็นอันดับแรก
สำหรับผู้ช่วยส่วนตัวและคนรับใช้ที่สวี่จี้ชิงจ้างมาทั้งหมด การรักษาความปลอดภัยและเกียรติของคุณนายสวี่คือลำดับความสำคัญสูงสุดเหนือสิ่งอื่นใด เป็นคู่มือการปฏิบัติที่เจ้านายสั่งกำชับเองทุกครั้ง
วันนี้เป็นนัดส่วนตัว คนที่ติดตามมาด้วยมีแค่คนขับเท่านั้น
สวี่จี้ชิงรับร่มสำรองจากมือเขากางออก ไม่แม้แต่จะมองด้านหลัง นั่งลงข้างกายซูเซี่ย
รถหรูเก็บเสียงได้ดีเยี่ยม
ประตูปิดเมื่อไหร่ เสียงฝนที่เทลงมาทั้งฟ้าก็เงียบหายไปในทันที เหลือเพียงเสียงน้ำจ้อยๆ เคาะที่กระจกรถ ไหลลงตามฝ่ามือซูเซี่ย
ฝนตกหนักมาก
ร่างสูงโปร่งนั้นยังยืนอยู่ข้างถนนห่างจากนางไม่ถึงครึ่งเมตร มองนางอย่างสงบเงียบ
ซูเซี่ยร้อนใจ พยายามจะเปิดประตู
แน่นอนว่ามันไร้ผล
ตามนิสัยของสวี่จี้ชิง ต่อให้เป็นเวลาปกติ ล็อกประตูรถก็จะปิดทันทีที่ซูเซี่ยมานั่งข้างเขา ยิ่งไม่ต้องพูดถึงวันแบบนี้ที่เหมือนจับได้คาหนังคาเขา
ฉากกั้นระหว่างเขากับที่นั่งคนขับถูกหย่อนลงแล้ว
คนขับไม่รู้อะไรเกี่ยวกับสถานการณ์ของนายหญิงทั้งสอง แต่ได้รับสัญญาณเตือนจากซูเซี่ยที่พยายามเปิดประตูซ้ำแล้วซ้ำเล่า ไม่กล้าสตาร์ทรถอยู่เป็นนาน
ซูเซี่ยหายใจเข้าลึกๆ หันตัวกลับมา ยังอยู่ในระหว่างระดมสมองว่าจะเปลี่ยนเรื่องปกป้องชู้ให้กลายเป็นเรื่องช่วยเหลือได้ยังไง ฝ่ายตรงข้ามก็เอ่ยปากก่อน