ห้องที่เขาเช่ามันเล็กจริงๆ
ในอพาร์ตเมนต์เก่ามาตรฐาน อ่างอาบน้ำอยู่ตรงข้ามกับอ่างล้างหน้า ตู้กระจกถูกเช็ดจนสะอาด มีไอน้ำบางๆ ปกคลุม
ซูเซี่ยยืนอาบน้ำในอ่างอาบน้ำ สายน้ำจากฝักบัวไหลพรำๆ พอดีทำให้ร่างกายช่วงบนที่ร้อนระอุของเธอสะท้อนอยู่ในกระจก
ตอนเด็กๆ มีช่วงหนึ่งที่ซูเสี่ยวเจวียนจะพาเธอไปเดินเล่นที่ร้านผลไม้เพื่อฝึกพูด พีชน้ำผึ้งออกผลเดือนหกเจ็ด เปลือกสีชมพูขาวบางจนเกรงว่าจะเสียหาย แค่จับหรือหยิกก็เป็นรอย
ต่อให้เป็นเด็กดื้อแค่ไหน พอเจ้าของร้านมาดุเตือนสักสองสามครั้งก็จะยอมหยุด แต่สวี่จี้ชิงไม่ฟังเลย
เวลาที่เขาอยากมองเธอ ต่อให้เธอยากจะยกแขนขึ้นมาบังหน้า ก็ทำไม่ได้ กระโปรงนุ่มๆ ถูกกดด้วยนิ้วโป้ง ทับซ้อนกันคาดไว้ที่เอว
ดวงตาสีอ่อนเย็นชาเงยขึ้นเล็กน้อย สายตาหลงใหลราวกับมีตัวตน แม้แต่ลมหายใจที่เล็ดลอดออกมาจากซอกฟันของเธอ เขาก็อยากจะมองเห็น
เวลาไม่อยากฟังเธอพูด ร้องไห้หรือตีเขายังไงก็ไร้ประโยชน์ ผ้าขาวบางๆ ที่บางจนแทบจะทะลุแสงนั้น ราวกับกั้นทุกอย่างไว้หมด
ใบหน้าหล่อเหลาเรียวของสวี่จี้ชิงฝังลงไปตรงๆ ขมับเสียดสีจนกระดูกเธอรู้สึกเจ็บไปหมด เอวเผลอยุบลงโดยไม่รู้ตัว นิ้วมือเผลอไปเกาะเส้นผมของเขา
สัตว์ทุกตัวย่อมหนีภัยเข้าหาที่ปลอดภัย
เดือนตุลาคมอากาศในอเมริกาเหนือหนาวลงมาก งูจะมุดเข้าไปในที่อบอุ่นและชื้นที่สุดเท่านั้น ถึงจะดีที่สุดในการสร้างรังในมุมที่มืดและปลอดภัยที่สุด