ซูเซี่ยไม่ค่อยป่วย
ไม่เลือกกิน กินอะไรก็อร่อย โรคหนักที่ต้องเข้าโรงพยาบาลแทบไม่มี เป็นหวัดเล็กๆ น้อยๆ สองวันก็หายเอง ตั้งแต่เด็กเป็นเด็กที่ทำให้ซูเสี่ยวเจวียนภูมิใจเสมอ
แต่ไข้สูงเป็นเรื่องเหนือความคาดหมาย
ไม่รู้ว่าเพราะกำลังโตหรืออะไร ปีหนึ่งต้องเป็นสักครั้ง ใช้วิธีป้องกันหรือกินยาก็ไม่หาย ต้องให้น้ำเกลือสามสี่วันถึงจะลด
ออกจากมหาวิทยาลัยเจียงมา เธอดื่มเม็ดยารักษาไข้หวัดและแคปซูลทันทีภายใต้การดูแลของสวี่จี้ชิง
ตอนบ่ายเรียนพิเศษยังไม่รู้สึกอะไร พอจะนอนก็ได้รับข้อความถามไถ่จากสวี่จี้ชิง เธอรายงานอย่างปลื้มปริ่มว่าหายเป็นปลิดทิ้งแล้ว ยังสดชื่นกระปรี้กระเปร่า ถึงขั้นตั้งใจทำข้อสอบคณิตศาสตร์ที่เหลือจากตอนกลางวันเสร็จ
ผลปรากฏว่าหลับไปได้ไม่นาน เธอก็ถูกจมูกที่ตันสนิททำให้สะดุ้งตื่น
แอร์กลางบ้านอุ่นสบาย เธอนอนอ้าปากไปได้ไม่นาน คอก็แห้งผากเหมือนไฟเผา
ซูเซี่ยลุกขึ้นนั่งทั้งที่หัวหมุน คลำไปในครัวรินน้ำเย็นจัดมาแก้วหนึ่ง ดื่มรวดเดียวหมด กลับมาห่อตัวเข้ากับผ้าห่ม นอนตะแคงซ้ายจมูกตันก็พลิกไปขวา ขวาตันก็พลิกกลับมาซ้าย ทำแบบนี้พลิกไปพลิกมาอย่างกับทอดแพนเค้กจนดึกดื่น ในที่สุดก็หลับไปอีกครั้ง