"ไม่เป็นไร"
สวี่จี้ชิงมองดูท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวนั้น แล้วปิดประตูให้เธอ "นอนเถอะ"
เจียงเฉิงไม่ใช่บ้านเกิด
การรักษาความปลอดภัยดีกว่ามาก ตำรวจที่นี่ไม่ใช่ระดับเดียวกันกับทางนั้นเลย
ต่อให้เป็นรถบัสที่ถูกที่สุดระหว่างสองที่ ก็ต้องใช้เงินหลายร้อยหยวน และใช้เวลานั่งนานเกือบทั้งวัน
ทุกอย่างที่ทำได้ เขาทำหมดแล้ว
ถ้าไม่ติดต่อกันก่อน ต่างคนต่างอยู่ สวี่เหวินเหยาก็คงหาเขายาก
ความระแวงไม่ช่วยอะไร
เขาควรใช้ชีวิตให้ดีกับวันข้างหน้า และผ่านปีนี้ไปให้ได้
-
เข้าสู่เดือนธันวาคม คลื่นความหนาวเย็นหลายระลอกพัดเข้ามาติดๆ กัน
ฤดูหนาวปีนี้อากาศลดลงแรงเป็นพิเศษ ทั้งเช้าทั้งเย็นมีแต่ลมโกรก พอพูดอะไรออกไปก็เป็นไอขาวเต็มปาก ทำให้หน้าต่างห้องเรียนหลายวันไม่มีใครเปิดเลย เครื่องปรับอากาศเป่าลมร้อนกับคาร์บอนไดออกไซด์เข้าหน้า ต้องใช้ความอดทนมากขึ้นกว่าจะไม่หลับ
หลังเลิกเรียนคาบแรกของช่วงเย็น ตอนนี้ซูเซี่ยตาพร่ามัวไปหมด กอดกระติกน้ำร้อนจิบชาเข้มๆ เพื่อเรียกสติ
เหอเหมียวหันมาเรียกเธอ "สุดสัปดาห์นี้ออกไปเดทกันไหม?"
ซูเซี่ยตอบช้าไปครึ่งจังหวะ "เดทอะไร?"
"เดทวันคริสต์มาสสุดหวานไง"
ผ่านไปครู่ใหญ่