มองดูการผ่าตัดต่อแขนบนแท่นบรรยาย ทุกคนในห้องต่างตกตะลึง
โฮชิโนะฮิคารุยืนนิ่งอยู่กับที่ ปากเรียวเล็กเผยอเล็กน้อย
วินาทีนี้ เธอเข้าใจในที่สุดว่าทำไมกัวซ่วยถึงพูดแบบนั้นเมื่อกี้
นี่มันไม่ใช่แค่หัวใจเต้นแรงหนึ่งร้อยแปดสิบ...
นี่มันตื่นเต้นกว่าการนั่งรถไฟเหาะเป็นหมื่นเท่า!
ขนาดผียังดูจนตะลึง!
ที่มุมห้อง
บุหรี่ที่เพิ่งจุดในปากของลู่ซือเหยียน เปรี๊ยะ! ร่วงลงพื้นอีกครั้ง
"แบบนี้...ก็ได้ด้วยเหรอ?"
เขาหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
"แล้วเมื่อกี้ท่าหมดมีดนั่น...ทำยังไงถึงได้แบบนั้น? เร็วมาก"
โดยไม่รู้ตัว ลู่ซือเหยียนหยิบมีดผ่าตัดขึ้นมา พยายามเลียนแบบท่าหมุนของเจียงหนานเมื่อครู่
แต่ทว่า
ฟู่!
แสงเงินวาบหนึ่ง มีดผ่าตัดหลุดมือไปเฉือนฝ่ามือของเขา เลือดซึมออกมา
"..."
ลู่ซือเหยียนกำมือห้ามเลือดอย่างเงียบ ๆ สายตาเริ่มจริงจังมากขึ้น
"ดูท่าจะไม่ได้"
"ไม่ใช่แค่เรื่องเทคนิค ร่างกายของไอ้หมอนั่น...ผิดปกติ"
"แรงระเบิดที่ชกฉันเมื่อกี้ กับฝีมือการบังคับข้อมือตอนหมุนมีด คนธรรมดาไม่มีทางทำได้"
"ร่างกายของหมอนั่น...ผ่านการเสริมพลังอย่างหนักแน่นอน ยิ่งกว่าฉันเสียอีก"
ลู่ซือเหยียนวิเคราะห์ในใจอย่างบ้าคลั่ง ระดับความระวังที่มีต่อเจียงหนานทะยานขึ้นอีกขั้น
...
บนแท่นบรรยาย
เถิงเย่ซีหลางในที่สุดก็ตั้งสติได้จากความตกตะลึง
มันรีบทรุดตัวลงบนโต๊ะ ดวงตาสองข้างแทบจะแนบไปกับแขนที่ขาดของอิซึโมะมุเนะ ตรวจสอบอย่างละเอียดถี่ถ้วน
แต่ผลปรากฏว่า...
รอยต่อแบบเดือยไม้ที่เจียงหนานทำขึ้นมา เรียบร้อยงดงามจนน่าตกใจ!
กระดูกเชื่อมกันสนิทไร้รอยต่อ แม้แต่เส้นเลือดก็ยังจัดให้ตรงกันได้ด้วยแรงดัน!
ไม่ต้องพูดถึงว่ามันจะใช้ได้หรือไม่ จะเน่าตายหรือไม่...
ยังไงก็ตาม ตอนนี้มันต่อเข้ากันแล้ว!
และแข็งแรงมาก!
"อัจฉริยะ..."
ในดวงตาของเถิงเย่ซีหลางปะทุประกายแห่งความคลั่งไคล้
"ฉันยอมรับว่าฉันพลาดเอง แต่นี่...นี่มันเป็นความคิดที่อัจฉริยะมาก!!"
"ถ้าข้างขวาทำแบบนี้ได้...ข้างซ้ายก็ต้องได้เหมือนกันสิ!"
แล้ว
ท่ามกลางสายตาที่หวาดกลัวของทุกคน เถิงเย่ซีหลางมองไปที่ครึ่งซ้ายของร่างกายอิซึโมะมุเนะที่ยังสมบูรณ์
จากนั้นก็ทำแบบเดิม เริ่มลงมือปั้นแต่งอย่างประณีต!
"อ๊าาาาาา!!"