วจีสิทธิ์: วันละหนึ่งอักษร ข้าอัดอั้นมาสิบแปดปี

ตอนที่ 44 สองคนผู้ปิดบังไว้ลึก?

6 นาที· 1.3K คำ

ปั่ก!

เมื่อเห็นภาพนั้น

ลู่ซือเหยียนบนแท่นบรรยายถึงกับชะงักไปทั้งตัว

เขาคาบบุหรี่ไว้ในปาก ด้วยความตกใจมากเกินไป จนไม่ทันสังเกตว่าตอนนี้ตัวเองมือสั่นจนถือบุหรี่กลับด้าน

ปลายบุหรี่ที่ร้อนเป็นไฟจ่อยอดไปที่ริมฝีปากโดยตรง

"ฟึ่บ!!"

กลิ่นไหม้โชยมา ลู่ซือเหยียนเจ็บจนสูดลมหายใจเข้าลึก ริมฝีปากแทบจะถลอกเป็นแผ่น

แต่เขาไม่ทันสนใจความเจ็บปวด

เพราะเขาเห็นสิ่งที่กระเด็นออกมาแล้ว

นั่นไม่ใช่เลือดสีแดงสดของมนุษย์ แต่เป็นของเหลวจากศพที่ส่งกลิ่นเหม็นเน่า!

นั่นคือลักษณะเด่นที่สุดของศพเดินได้!

"เชี่ย! พวกมันไม่ใช่มนุษย์!"

แววตาลู่ซือเหยียนแข็งขึ้น ในพริบตาเขาก็เข้าใจว่าทำไมชายที่"หลับ"ตลอดเวลาคนนั้นถึงได้ยิงออกมาฉับพลัน

ไอ้หมอนี่...

มองทะลุทุกอย่างมานานแล้ว!

ไม่ลังเลแม้แต่น้อย ลู่ซือเหยียนสอดมือเข้าไปในกระเป๋าเสื้อโค้ทด้วยสีหน้าเรียบเฉย

"ไปตายซะเถอะ!!"

เห็นเพียงข้อมือเขากระตุก มีดผ่าตัดเล่มหนึ่งพุ่งตรงไปทางด้านหลังห้องเรียน!

เป้าหมายของมันไม่ใช่เจียงหนาน

แต่เป็น"กัวซ่วย"ที่กำลังเดินตามหลังศพหญิงไร้หัว กางแขนทั้งสองเตรียมจะตะครุบเจียงหนานอยู่!

ปั่ก!

มีดผ่าตัดแม่นยำไร้ที่ติ ทะลวงเข้าที่กลางหน้าผากของ"กัวซ่วย"โดยตรง!

แต่ทว่า

เหตุการณ์ประหลาดก็เกิดขึ้น

"กัวซ่วย"คนนั้นไม่ได้ล้มลง แถมไม่แม้แต่จะชะงัก

แคร่ก!

หัวของมันอยู่ดีๆ ก็แยกออกจากกันตรงกลาง ราวกับดอกไม้กินคนที่กำลังเบ่งบาน

ใบหน้ามนุษย์เดิมหายไป กลับกลายเป็นสิ่งที่ซ้อนทับกันเป็นชั้นๆ

เป็นฟันแหลมคมที่กำลังดิ้นอย่างบ้าคลั่ง!

"วื้zzz!"

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป