[ประกาศเตือนความเสี่ยงสูง! โปรดเตรียมใจไว้ให้ดี!]
ปึง.
เมื่อแสงของวิชาตรวจสอบจางหายไป หัวใจของหลิวอวี่ฉิงก็พลาดจังหวะไปครึ่งหนึ่ง
“เฮ้อ...”
เธอผลักแว่นตา พยายามกลบความตกตะลึงในดวงตา
“คนสองคนนี้ลึกซึ้งเกินคาดจริงๆ”
“ไม่ต้องพูดถึงเยคาเตรินา หญิงสาวมังกรจากประเทศซูที่มีพลังต่อสู้ล้นฟ้านั่น”
“ไอ้ลุงอบายมุขที่ดูเหมือนจะทำได้แค่สูบบุหรี่กับอวดเก่งนี่ พลังพิเศษของเขากลับเป็น[พลังจิต]ระดับเอส!”
ระดับเอส!
นี่คือศักยภาพระดับเดียวกับบอสหุ่นฟางที่หัวหน้าเคยฆ่าตายเมื่อก่อนหน้านี้!
และเมื่อค่าพลังร่างกายโดยรวมของอีกฝ่ายถูกดึงขึ้นมา ตามทฤษฎีแล้ว ความแข็งแกร่งก็จะเท่าเทียมกัน!
แต่หลิวอวี่ฉิงไม่ได้ส่งเสียงหรือแสดงความตกใจออกมาแม้แต่น้อย
เพราะเธอรู้ดีว่าคนสองคนนี้ช่างเฉียบแหลม
แค่หัวหน้าลงมือเมื่อครู่ สองคนนี้ก็เกือบจะรู้ทันทีว่ามีอะไรไม่ชอบมาพากลและตอบสนองทันที ฐานะของพวกเขาต้องไม่ธรรมดาแน่นอน
“ต้องหาโอกาสที่เหมาะสมบอกหัวหน้าให้ได้”
หลิวอวี่ฉิงกลืนข้อมูลนี้ลงไปในท้อง ลืมตายิ้มไร้เดียงสาเหมือนเดิม
ในขณะนั้นเอง
ลู่ซือเหยียนที่จัดการปรสิตเสร็จก็เดินเข้ามา
เขาหมุนมีดผ่าตัดเล่มนั้นไปมาระหว่างนิ้ว มันโลดแล่นราวกับเนียนกริบ
“ฮะ”
ลู่ซือเหยียนมองหลิวอวี่ฉิงแล้วหัวเราะเบาๆ
“เป็นไง? เด็กน้อย”
“ตอนนี้... ผมยังเป็น’ไอ้ลุงขี้โกง’คนนั้นอยู่หรือเปล่า?”
เขาชี้ไปที่มีดผ่าตัดที่ลอยอยู่ในอากาศ ทำทีอวดเก่ง
“เห็นไหม? นี่คือ’การควบคุมโลหะ’!”
“ไม่ว่าโลหะอะไร ก็อยู่ในกำมือของฉันทั้งนั้น”
“ตรงนี้ ไม่ได้ด้อยกว่า’การควบคุมอากาศ’ของหัวหน้าเธอสักหน่อยจริงไหม?”
หลิวอวี่ฉิงได้ยินดังนั้น ดวงตาก็หรี่ลงเป็นพระจันทร์เสี้ยวโค้ง
แต่ในใจกลับกำลังด่าไปด้วย:
“ไอ้แก่จิ้งจอก... มาทีแรกก็อยากตกปลาฉันเหรอ?”
“ทั้งที่เป็นพลังจิตสารพัดประโยชน์แท้ๆ กลับตั้งใจพูดว่าการควบคุมโลหะที่มีข้อจำกัดมากเพื่อหลอกฉัน? ไม่มีทางคิดดีแน่นอน!”
“เมื่อแกอยากเล่นเป็นเปาบุ้นจิ้น ฉันก็จะเล่นเป็นเปาบุ้นจิ้นกับแกให้สนุก!”
แล้ว
หลิวอวี่ฉิงก็เปลี่ยนสีหน้า แสร้งทำเป็นโกรธ ยกมือเท้าเอว ส่งเสียงฮึดฮัดอย่างงอนๆ:
“ฮึ! อย่ามาทำเป็นเก่ง!”