คามิยะ โคนันเลียริมฝีปาก มุมปากยกขึ้น
"แต่ก็ดีเหมือนกัน"
"สายตาที่ทำให้ข้ารู้สึกหวาดระแวงเมื่อครู่หายไปแล้ว"
"งั้นถือโอกาสนี้...กินอีกมื้อเลยก็แล้วกัน!"
คามิยะ โคนันเอ่ยในใจ
ตอนนี้เขาเป็นได้แค่ปีศาจหลอมรวมขั้นสุดยอด
เขาไม่เพียงมีพลังพิเศษระดับเอส[พลังจิตขั้นสูง]
[การกลืนกิน]ของผีตายอยาก
และ[การตัดและเชื่อมต่อ]ของผีหัวตัด
ยิ่งไปกว่านั้น เพราะตอนที่โจโอะกินคุโจอาราชินั้นได้วิวัฒนาการเป็นร่างเริ่มแรกของผีตายอยากแล้ว
เขาจึงสืบทอดพลังพิเศษระดับซี[สายตานกอินทรี]ของคุโจอาราชิมาได้อย่างสมบูรณ์แบบ!
นี่คือเหตุผลที่ทำให้เขามองเห็นทุกอย่างรอบตัวได้ในพริบตา และหลบหลีกการไล่ล่าของผีซูโม่ได้อย่างไม่รีบร้อน
"ยังมีอาหารรอข้าอยู่อีก..."
[สายตานกอินทรี]ของคามิยะ โคนันล็อกเป้าหมายไปที่ห้องแต่งตัวทันที
"อยู่ตรงนั้น! มีกลิ่นเลือดและเนื้ออันโอชะ..."
วูม!
วินาทีถัดมา เขาใช้พลังจิตห่อหุ้มทั้งร่าง ทิ้งเสียงคำรามของผีซูโม่ไว้เบื้องหลัง พุ่งตรงไปยังห้องแต่งตัว!
"หัวหน้าใหญ่! พวกเราถูกค้นพบแล้ว!!"
อิชิดะ ฮิเดโอะมองเงาร่างน่ากลัวที่พุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว แล้วตะโกนเสียงดัง
"ข้ารู้! อย่าตื่นตระหนก!"
จ่าโมริชิตะตาทั้งสองข้างเต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอย กำดาบคู่แน่น
ถึงมันจะไม่ใช่ผีตายอยากที่กินน้องชายของข้า
แต่การฆ่าพวกเดียวกันของมัน ก็ถือเป็นการแก้แค้นแทนน้องชายข้าได้เหมือนกัน!!
"สมน้ำหน้า!"
สมาชิกทีมคนอื่น ๆ แม้จะรู้สึกว่าสภาพของหัวหน้าทีมตอนนี้ผิดปกติไปบ้าง
แต่อีกฝ่ายก็เป็นคนอาวุโส และเป็นลูกน้องตรงของมุราคุจิ ฮินิจิผู้น่าสะพรึงกลัวคนนั้น
ถ้าหัวหน้าทีมตาย พวกเขากลับไปก็ต้องคว้านท้องตัวเองเพื่อขอโทษเหมือนกัน!
"สู้สุดชีวิต!!"
"ได้แต่บุกแล้ว!!"
ฟูชวน อ่าว สมาชิกทีมผู้มีพลังพิเศษระดับบี[นักกำหนดอาหารสุดยอด]รีบใช้วิชาขั้นสูงสุดของตัวเองทันที
"ไข่บำรุงพลังสุดยอด!"
เขาใช้สองมือขยำเหมือนปั้นลูกชิ้น รีบขยำไข่ดำห้าฟองที่มีกลิ่นเหม็นรุนแรงออกมาจากตัว!
"ทุกคน!! รีบกินนี่เดี๋ยวนี้!!"
"มันจะเพิ่มพลังต่อสู้และความสามารถในการฟื้นฟู 30%! แม้ผลข้างเคียงคือจะท้องเสียสามวัน!"
เขาโยนไข่ให้ทั้งสี่คน