เวลา 23:55 กลางดึก
ผลักประตูห้องพยาบาลเข้าไป
นอกจากมีดแล่หมูเล่มนั้นถูกแขวนไว้เป็นของประดับที่หน้าประตูแล้ว
ภายในห้องพยาบาลสะอาดผิดปกติ
เห็นชัดว่านี่คืออาณาเขตของเถิงเย่ซีหลาง
เจียงหนานพาสามคนที่อยู่ข้างหลังเพิ่งก้าวเข้าไป ก็เห็นเถิงเย่ซีหลางกำลังตั้งใจแกะสลักผลงานศิลปะชิ้นล่าสุดของมันอยู่
พอได้ยินเสียงเปิดประตู มันเงยหน้าขึ้น รอยยิ้มจากใจผุดขึ้นมาทันที
"โอ้? นี่ไม่ใช่ตัวแทนวิชาของฉันหรือไง?"
เถิงเย่ซีหลางวางมีดผ่าตัดในมือลง เช็ดมือเล็กน้อย
"มาหาฉันดึกขนาดนี้ อยากจะคุยเรื่องการแพทย์ใช่ไหม?"
"พอดีเลย จะโชว์ผลงานชิ้นใหม่ให้ดูหน่อย"
พูดจบ มันก็ขยับตัวหลบทาง ให้ศพของอิซึโมะมุเนะที่ถูกเย็บเป็นมนุษย์ไม้ท่อนบนโต๊ะผ่าศพปรากฏต่อสายตาทุกคน
"ฮื๊บ!"
สามคนที่อยู่ข้างหลังเจียงหนานสูดลมหายใจเย็นพร้อมกัน
เห็นได้ชัดว่านักเรียนประเทศซากุระคนนั้น แขนขาถูกตัดออกจนหมด
แล้วถูกเย็บกลับเข้าไปที่ก้นและหลัง!
มองดูแล้วเหมือนแมงมุมรูปคนฉกรรจ์!
แต่...
นี่ก็คือสิ่งที่พวกภูตผีทำ ไม่มีอะไรน่าแปลกใจ
เจียงหนานสีหน้าไร้ความรู้สึก ส่ายหน้าเล็กน้อย หยิบสติกเกอร์ที่เขียนไว้ล่วงหน้าออกมา ดีดนิ้วส่งมันไป
[โรงเรียนเกิดอะไรขึ้น?]
[ทำไมเราถึงได้เข้าเรียนก่อนเวลา? ทำไมฝนถึงหยุดตก?]
เถิงเย่ซีหลางรับสติกเกอร์ไว้ มองดูแวบหนึ่ง จากนั้นก็กางฝ่ามือออก พูดด้วยความจนใจ
"ขอโทษนะ ตัวแทนวิชาของฉัน"
"ฉันยุ่งอยู่กับการแกะสลักผลงานศิลปะ ดื่มด่ำกับความสุขในการสร้างสรรค์ ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นข้างนอก..."
กริ๊งๆๆ!!
มันพูดยังไม่ทันจบ
บนโต๊ะข้างๆ โทรศัพท์โต๊ะย้อนยุคที่ทำจากกะโหลกศีรษะมนุษย์ ก็ดังขึ้นมาในทันใด
เถิงเย่ซีหลางขมวดคิ้วเล็กน้อย ก้าวไปข้างหน้ารับหูโทรศัพท์
ปลายสาย มีเสียงที่คุ้นหูดังมา
เป็นชายไร้หน้า
"เถิงเย่"
"นายได้เจอนักเรียนคนเก่งของนายไหม?"
"ในโรงเรียนเกิดเหตุฉุกเฉินขึ้น เพื่อความปลอดภัยของนักเรียน ฉันใช้อำนาจของฉันย้ายพวกเขาไปยังวิทยาเขตกุหลาบอย่างเร่งด่วน"
"ตอนนี้วิกฤตคลี่คลายแล้ว"
"ถ้านายเจอเขา ให้รีบบอกให้เขาออกจากวิทยาเขตกุหลาบทันที"
"ฉันต้องการเขา"
ได้ยินคำพูดนี้
คิ้วของเจียงหนานและคนอื่น ๆ ขมวดมุ่นทันที