"เฮ้ย?!"
พอได้ยินถูกเรียกชื่อ โฮชิโนะฮิคารุที่อยู่ตรงมุมห้องก็ตัวสั่นไปทั้งร่างโดยไม่รู้ตัว หดคอลง แล้วชี้มาที่ตัวเอง
"ฉัน...ฉันต้องไปด้วยเหรอ?"
นั่นมันต้องไปสู้ fights นะ!
ข้างนอกเต็มไปด้วยผี!
ในความคิดที่มืดมิดไปหมด
โฮชิโนะที่อ่อนแอ ใส่เสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง กำลังกอดเข่าตัวสั่น
"ฉันไม่ไหว...ฉันต้องตายแน่...พวกมันต้องให้ฉันไปเป็นลูกระเบิดแน่..."
แต่ทว่า
วินาทีต่อมา
ป้าบ!!
โฮชิโนะด้านมืดปรากฏตัวขึ้นจากอากาศ คว่ำมือตบหน้าเธอเข้าอย่างจัง จนเธอล้มลงไปกองกับพื้น!
"บ้าเอ๊ย! แกทำอะไรอยู่?!"
"โฮชิโนะด้านมืด" กระชากคอเสื้อเธอขึ้นมา แล้วตะคอกใส่
"สู้หน่อยสิ! อย่ามาทำให้ฉันเสียหน้า!"
"ลืมไปแล้วเหรอว่าพวกพ้องเหล่านั้นทิ้งแกยังไง?"
"ลืมไปแล้วเหรอว่าคุโจอาราชินั่นมองข้ามแกยังไง?"
"ย่าเคยบอกไว้ว่า โอกาสที่พลาดเพราะความอ่อนแอ ทำให้เสียใจยิ่งกว่าความผิดพลาดที่เกิดจากการกล้าเสี่ยงเสียอีก!"
"ย่ายังบอกอีกว่า ถ้าเป็นต้นไม้ใหญ่ไม่ได้ ก็เป็นเถาวัลย์ที่เกาะต้นไม้ใหญ่ไปสิ!"
"ถ้าเห็นต้นขาใหญ่ ก็ต้องกอดให้ตาย! ต่อให้เป็นแค่ขนขาก็ไม่ปล่อย!"
"นี่คือโอกาสเดียวที่แกจะพลิกชีวิต! เอาให้เต็มที่เลย!!"
...
โลกความจริง
สายตาของโฮชิโนะฮิคารุเปลี่ยนไปทันที
ความขี้ขลาดและความกลัวหายไปอย่างไร้ร่องรอย
เธอเงยหน้าขึ้นอย่างรวดเร็ว เปลี่ยนจากประโยคคำถามเป็นประโยคยืนยัน
"ฉันจะไปด้วย!"
"พลังพิเศษของฉันคือระดับบี แสงเยียวยา ใครบาดเจ็บฉันจะรักษาให้!"
กัวซ่วยที่อยู่ข้างๆ เห็นแล้วก็ยกนิ้วโป้งให้
"โอ้ หนูน้อยมีความคิดที่ดีนี่นา ดูเหมือนฉันจะแนะนำคนไม่ผิด"
เยคาเตรินาก็อยากเข้าร่วมทีมด้วยแน่นอน
"วางใจได้ ฉันจะสู้อย่างเต็มที่ภายใต้เงื่อนไขที่ว่าฉันต้องปกป้องตัวเองให้ได้ก่อน"