ตอนซูจิ่นเดินออกจากห้องรับแขก หยวนจิ่งก็เป็นคนออกมาส่งด้วยตัวเอง
เห็นว่าหยวนจิ่งมีท่าทีดี แถมยังใจกว้าง ซูจิ่นจึงพูดอย่างเกรงใจว่า “คราวหน้าถ้ามีเรื่องอะไร คุณสามเรียกฉันได้ทุกเมื่อ ถึงจะรับปากไม่ได้ว่าจะมาปุ๊บถึงปั๊บ แต่ฉันจะพยายามไปหาคุณให้เร็วที่สุดค่ะ”
ลูกค้าใจกว้างขนาดนี้ จะปล่อยให้คนอื่นแย่งไปไม่ได้เด็ดขาด
หยวนจิ่งยิ้มบาง ๆ “คุณซูช่วยผมไว้มาก ถ้ามีอะไรที่ผมพอช่วยได้ ก็บอกมาได้เลยครับ”
ทั้งคู่พูดจาถ่อมตัวกันอยู่พักหนึ่ง
หยวนจิ่งเดินไปส่งซูจิ่นถึงหน้าบ้านตระกูลซู
หยวนชีและบรรดาบอดี้การ์ดของตระกูลหยวน “…………？”
คุณสามบ้าไปแล้วเหรอ?
หรือพวกเขาตาฝาดกันแน่?
เมื่อกี้พวกเขาเห็นอะไรเข้า?
คนที่ได้รับแรงกระแทกมากที่สุดก็คือหยวนชี
เขาไม่คิดเลยจริง ๆ ว่าซูจิ่นบอกว่าจะคุยธุรกิจ แล้วพริบตาเดียวคุณสามก็เดินออกมาส่งเธอด้วยตัวเอง？？？
นี่ตกลงคุยธุรกิจอะไรกันมา?
ถึงทำให้คุณสามสุภาพกับเธอขนาดนี้?
ต่อให้เป็นตระกูลซูทั้งตระกูล ก็ไม่น่าทำให้คุณสามชายตามองได้ด้วยซ้ำ
หยวนชีรู้สึกประหลาดใจอย่างบอกไม่ถูก ซูจิ่นมีที่มายังไงกันแน่? หรือข้อมูลที่เขาสืบมาเกี่ยวกับเธอยังไม่ละเอียดพอ?
ตอนนั้นเอง ซูจิ่นก็หันกลับมามองหยวนชีแวบหนึ่ง
“วันนี้ดวงคุณไม่ค่อยดีนะ”
หยวนชี “？”
หยวนชีไม่ค่อยเข้าใจความหมายของคำพูดนั้น สำหรับเขามันเหมือนประโยคที่จู่ ๆ ก็โผล่มาไม่มีปี่มีขลุ่ย แต่หยวนจิ่งกลับฟังเข้าใจ
อ้อ วันนี้หยวนชีจะซวยสินะ
ซูจิ่นกอดเงินสองแสนหยวนไว้ พลางกลับบ้านตระกูลซูอย่างอารมณ์ดี