หยวนชีรู้สึกว่าเรื่องนี้ช่างเหลือเชื่ออยู่บ้าง
แต่คิดทบทวนไปมา เขาก็ได้ข้อสรุปเพียงอย่างเดียว
คุณซูดูดวงให้ท่านสาม...
แถมยังหลอกท่านสามได้อีก!
ท่านสามของเขาเป็นคนแบบไหนกัน? ถึงกับถูกสาวน้อยวัยใสหลอกได้ด้วยเหรอ?
หยวนชีถือยันต์คุ้มภัย รีบร้อนตรงไปหาหยวนจิ่ง
“ท่านสาม คุณซูขายยันต์คุ้มภัยให้ผมแผ่นหนึ่งครับ”
หยวนจิ่งเหลือบมองยันต์ในมือเขาอย่างไม่ใส่ใจ “อืม พกติดตัวไว้”
หยวนชี “...?” แค่นี้เหรอ?
ท่านสามมีปฏิกิริยาแค่นี้เองเหรอ?
หยวนชีรู้สึกว่าหัวใจดวงน้อยของตัวเองเย็นวาบลงทันที
เขาอยู่ข้างกายท่านสามมาหลายปี ทั้งยังเคยพบเจอผู้มีความสามารถพิเศษอยู่บ้าง แต่คนระดับปรมาจารย์ส่วนใหญ่ล้วนมีท่าทีสง่างามราวเซียน หรือไม่ก็สวมชุดนักพรต ดูเป็นมืออาชีพตั้งแต่แรกเห็น
ส่วนคุณซู... เมื่อเทียบกันแล้ว เธอช่างดูเหมือนมิจฉาชีพตัวเล็ก ๆ ที่ชอบหลอกลวงผู้คนเหลือเกิน
หยวนชีลองเอ่ยหยั่งเชิง “ท่านสาม คุณซูเธอ...”
หยวนจิ่งขัดขึ้นก่อนที่เขาจะพูดจบ เพราะรู้ว่าหยวนชีอยากพูดอะไร พอดีวันนี้อารมณ์ดี จึงฉวยโอกาสเตือนขึ้นมาประโยคหนึ่ง “หยวนชี อย่าตัดสินคนจากภายนอก ต่อไปให้เกียรติคุณซูมากหน่อย”
แววตาหยวนชีไหววูบ “!”
“ครับท่านสาม ผมรู้แล้ว!” ในเมื่อท่านสามพูดแบบนี้ แสดงว่าคุณซูต้องมีความสามารถไม่ธรรมดาแน่ ๆ เขานี่ก็คิดอะไรไม่เข้าท่า ถึงได้สงสัยว่าท่านสามถูกคุณซูหลอก!
ท่านสามเป็นคนที่กินคนแล้วยังไม่คายกระดูก จะถูกสาวน้อยจอมหลอกลวงหลอกได้ยังไง?