พอพูดถึงคุณชายรองสวี สีหน้าของคุณนายสวีก็เปลี่ยนไปทันที «นังเด็กเหลือขอนี่ ยังกล้าพูดถึงลูกชายฉันอีกเหรอ? เขากลับจากที่นี่ตอนเช้า พอตกเที่ยงก็ป่วย ตอนนี้ยังอยู่โรงพยาบาลเลย! อะไรที่บอกว่าสมองมีปัญหา ฉันว่าแกมันตัวกาลกิณีชัด ๆ!»
คุณนายสวีดิ้นรนจะเข้าไปทำร้ายซูจิ่น
แต่ซูจิ่นกลับเอ่ยอย่างไม่รีบร้อน «แล้วรู้ไหมว่าทำไมคุณชายรองสวีถึงป่วย?»
คุณนายสวี «?»
ซูจิ่นกล่าว «เพราะฉันดูดวงแล้วเห็นว่าเขามีคนตายอยู่ในมือถึงสามชีวิต อีกไม่นานก็ต้องติดคุก ชดใช้กรรมที่ก่อไว้!»
คุณนายสวีตกใจมาก «แกพูดเหลวไหล! ลูกชายฉันกตัญญูขนาดนั้น ไม่มีทางทำร้ายใคร!»
ซูจิ่นรู้สึกขำ คนเรานี่ชอบพูดโกหกหน้าตาเฉยกันนักนะ?
ไม่รู้ว่าคำพูดที่พวกเขาพูดซ้ำ ๆ กันนั้น ตัวเองยังเชื่อบ้างหรือเปล่า
ซูจิ่นมองโหงวเฮ้งของคุณนายสวีแวบหนึ่ง
«หลังจากแต่งเข้าตระกูลสวีแล้ว ลูกชายของคุณนายก็ไม่ใช่ลูกของคุณสวี แถมหลังจากนั้นคุณนายก็มีผู้ชายอยู่ข้างกายไม่เคยขาด»
«ดูท่าแล้ว คุณสวีไม่ได้สวมหมวกเขียวแค่ใบเดียว แต่คงโดนย้อมเขียวไปทั้งทุ่งแล้ว»
