ตำหนักเต๋ออิน
อวิ๋นจิ้งซูสวมชุดชาววังสีเขียวอ่อน ปิ่นปักผมปักลายหงส์ทองประดับขนนก สวมศีรษะอยู่บนที่นั่งประธาน ยิ่งขับเน้นความสง่างามทรงเกียรติ
ข้างกายนาง ถังถังกำลังเบิกดวงตากลมโตดำขลับ มองดูภาพนอกตำหนักด้วยความอยากรู้อยากเห็น
"ท่านแม่ พวกนางจะมาถึงอีกนานไหมเจ้าคะ" เด็กน้อยหันสายตากลับมา เอียงศีรษะถามอย่างสงสัย
นางแอบนับนิ้วมือเงียบ ๆ ในใจคิดคำนวณเวลา
หลังจากกินข้าวเช้า ถังถังก็มารออยู่ที่นี่แล้ว คำนวณดูรู้สึกว่าเวลาผ่านไปสามสิบชั่วยามได้แล้วนะ!
เด็กน้อยครุ่นคิดเท่าไรก็ไม่เข้าใจ บ้านพวกนางอยู่ไกลจากบ้านถังถังมากหรือ
"ใกล้แล้ว ใกล้แล้ว อีกประเดี๋ยวพวกนางก็มาถึง!" อวิ๋นจิ้งซูมีรอยยิ้มซ่อนอยู่ในแววตา ยื่นมือไปลูบศีรษะบุตรสาวน้อย
เพิ่งขาดคำ ก็เห็นฟู่เฉวียนสาวเท้าเข้ามาอย่างรวดเร็ว เบื้องหลังยังมีสตรีในชุดปักดิ้นเจ็ดแปดนางพร้อมเด็กสาวกลุ่มหนึ่งตามมาติด ๆ
"ฮองเฮา คนมาพร้อมแล้ว!" ฟู่เฉวียนเอ่ยจบก็ถอยไปยืนข้าง ๆ ห้อยมือลงรอ
"หม่อมฉัน/ข้าน้อย ถวายบังคมพระชายารัชทายาท พระชายารัชทายาททรงพระเจริญ!" คนกลุ่มหนึ่งพร้อมใจกันงอเข่าคารวะ เปล่งเสียงเป็นหนึ่งทูลขอพร
อวิ๋นจิ้งซูผงกศีรษะเล็กน้อย เอ่ยเสียงอ่อนโยนว่า "ไม่ต้องถือพิธีการ ประทานที่นั่ง! ฉุยอวี้ ดูน้ำชา!"
พวกสตรีขุนนางเพิ่งนั่งเรียบร้อย ก็ได้ยินเสียงหวานอ่อนโยนกังวานขึ้นว่า "นี่คือท่านหญิงคังเล่อใช่ไหม ฟังมาร้อยครั้งไม่สู้พบเห็นสักครั้ง ท่านหญิงช่างงามน่ารักดั่งหยกหิมะยิ่งนัก คราใดพบล้วนยากจะลืมเลือน!"