ดวงอาทิตย์ลอยเด่นกลางฟ้า พื้นดินถูกเผาจนร้อนระอุ ใบไม้โดยรอบเหี่ยวเฉา เสียงจักจั่นดังแซดแสบแก้วหู แฝงไว้ด้วยความร้อนรุ่ม
ณ ลานดินกลางหมู่บ้านชิงฉือ พวกผู้หญิงหน้าซีดเผือด กำหมัดแน่น จ้องมองพวกโจรที่คุกเข่าเรียงแถว จนศีรษะร่วงหล่น เลือดสีแดงฉานหยดลงพื้นดังติ๋ง ๆ แต่กลับทำให้ในใจของพวกนางรู้สึกปลอดโปร่งยิ่งนัก
ถังถังยืนอยู่หน้าสุดของฝูงชน นางสวมชุดนักพรต ร่างเล็กตั้งตรง เมื่อเห็นวิญญาณของเหล่าโจรลอยออกจากร่าง จึงสะบัดมือปล่อยยันต์พันธนาการวิญญาณออกไปหนึ่งปึก มือทั้งสองร่ายอาคมอย่างรวดเร็ว "ดวงวิญญาณชั่วร้าย จงรีบออกจากแดนมนุษย์ บุญบาปและความดีชั่ว จงรับการพิพากษาจากพญายม! ฉี!"
สิ้นเสียง ก็เห็นกระแสน้ำวนสีดำที่ถังถังเท่านั้นมองเห็นปรากฏขึ้นเบื้องบน ชั่วอึดใจต่อมา วิญญาณโจรทั้งหมดก็ถูกดูดเข้าไปพร้อมเสียงกรีดร้อง ถังถังโบกมือน้อย ๆ กระแสน้ำวนนั้นก็พลันหายตามไปด้วย
"สวรรค์ทรงมีตา ขอบพระทัยองค์ชายรัชทายาทและท่านหญิงคังเล่อที่ทรงตัดสินคดีให้พวกเรา ให้พวกอัปรีย์นั้นถูกลงโทษ!" พวกผู้หญิงเพิ่งได้สติ ร่างกายทรุดลงกับพื้นทั้งร่ำไห้ทั้งหัวเราะ ราวกับคนเสียสติ
"สามีและแม่ผัวของข้าก็ไปสู่สุขคติได้แล้ว! โฮ ๆ ๆ..."
เพียงแต่... หมู่บ้านนี้เหลือเพียงผู้หญิงเช่นพวกนาง ในบ้านไร้เสาหลัก ต่อไปภายหน้าจะใช้ชีวิตอย่างไรเล่า...
เมื่อถึงเวลา องค์รัชทายาทและท่านหญิงคังเล่อเสด็จกลับไป พวกผู้หญิงทั้งหมู่บ้านนี้จะปกป้องที่นาของตนเองได้หรือไม่
ชาวบ้านในหมู่บ้านโดยรอบ จะมองพวกนางซึ่งเป็นผู้หญิงที่ถูกโจรทำมิดีมิร้ายอย่างไร...
กู้เยี่ยนเจาย่อมทรงทราบข้อกังวลของพวกนาง รอให้ผู้คนมีอารมณ์สงบลงเล็กน้อย จึงตรัสเสียงทุ้มว่า "เจ้าเมืองและรองเจ้าเมืองแห่งนี้ละเลยหน้าที่ ปล่อยให้ประชาชนประสบเคราะห์กรรม บัดนี้ถูกปลดจากตำแหน่งและสอบสวนแล้ว ต่อจากนี้ ตำแหน่งหัวหน้าหมู่บ้านชิงฉือจะให้หลินซื่อ กุ้ยเซียง เป็นผู้ดำรงตำแหน่ง!"