"ใช่แล้ว!" หวังจงยิ้มพรายกล่าว "ต่อไปนี้ผู้ใดพบเห็นท่านก็เยี่ยงเฝ้าฝ่าบาทเสด็จมาเอง ฝ่าบาทยังประทานกระบี่เทิดราชันย์แก่ท่าน อนุญาตให้ประหารก่อนแล้วค่อยทูลรายงานได้!"
นี่คือเกียรติยศอันสูงสุด ในต้าหยงนอกจากองค์หญิงน้อยแล้ว ยังไม่มีผู้ใดได้รับเกียรติเช่นนี้มาก่อน...
ถังถังดวงตาเป็นประกาย มือน้อยอันอวบอ้วนโอบคอของหวังจงอย่างเบามือ:"ท่านลุงหวังจง~ กระบี่เทิดราชันย์คือกระบี่อะไรหรือเจ้าคะ?"
ในดวงตาสีดำสนิทของเด็กน้อยเต็มไปด้วยความสงสัย กระบี่เทิดราชันย์นี้ ดาบจะสู้กระบี่ไม้ท้ออายุร้อยปีที่ฟ้าผ่าของถังถังได้หรือไม่ ใช้ปราบวิญญาณร้ายได้ด้วยหรือไม่?
หวังจงยิ้มน้อยๆ ประคองร่างของเด็กน้อยไว้ แล้วอธิบายอย่างใจเย็น: "กระบี่เทิดราชันย์คือกระบี่แห่งราชัน ปราบฮ่องเต้ที่ตกอับได้เบื้องบน ฆ่าขุนนางผู้ทุจริตได้เบื้องล่าง เป็นสัญลักษณ์แห่งอำนาจราชศักดิ์! ตัวกระบี่ไม่เพียงแต่คมกริบ ยังสลักลายมังกร ด้ามกระบี่พันด้วยไหมทองเป็นมังกรห้าเล็บมีชีวิตชีวา สองด้านฝังอัญมณีเก้าก้อน สื่อถึงความหมายองค์เก้าอันสูงสุด!"
เพียงแต่องค์ฮ่องเต้ทรงพิจารณาว่า ฮ่องเต้องค์ใหม่ของต้าหยงคือพระบิดาขององค์หญิงน้อย มิได้ตรัสต่อหน้าขุนนางว่าจะปราบฮ่องเต้ที่ตกอับ
หวังจงก้มหน้าลง มองถังถังในอ้อมแขนที่ยังไม่รู้เดียงสา สีหน้ายิ่งอ่อนโยนเกินจะพรรณนา
"เป็นเช่นนี้นี่เอง!" ถังถังดวงตารูปซิ่งที่เปี่ยมประกายกระพริบสองครั้ง: "กระบี่เทิดราชันย์ที่เสด็จปู่ประทาน ใช้ฟันพวกคนชั่ว ส่วนกระบี่ไม้ท้อที่เสด็จย่าประทาน ใช้ฟาดพวกวิญญาณร้าย!"