ภายในท้องพระโรงมีแสงสลัว แต่อวิ๋นจิ้งซูก็มองเห็นชื่อบนยันต์สีเหลืองได้ในแวบเดียว
นางหดรูม่านตา ถามไปโดยไม่รู้ตัวว่า "เป่ากวย เจ้าไปได้สิ่งนี้มาจากที่ใด"
บนนี้แม้แต่อักษรวันเดือนปีเกิดของนางก็เขียนไว้ไม่ผิดแม้แต่น้อย!
กู้เยี่ยนเจากวาดตามองฉุยอวี้แวบหนึ่ง ก่อนจะอุ้มบุตรสาวเข้ามาในอ้อมอก แล้วออกคำสั่งว่า "ถอยออกไปเถิด!"
ฉุยอวี้ย่อกายคำนับ เดินไปที่ประตูแล้วปิดประตูลงเบาๆ
"ท่านแม่ ท่านยังจำกระถางธูปในห้องพี่ใหญ่ได้หรือไม่ ข้าเผลอทำกระถางธูปหล่น ก็เลยพบยันต์นี้!"
ถังถังพูดจบ มือน้อยๆ ของนางก็ถูกอวิ๋นจิ้งซูกุมไว้ "เป่ากวย เจ้าไปบาดเจ็บตรงไหนหรือไม่ ให้ท่านแม่ดูหน่อย!"
กระถางธูปนั้นหล่อจากเหล็ก หากมีเศษเหล็กกระเด็นถูกเป่ากวยขึ้นมา นางคงใจสลายตายแน่
ถังถังส่ายหน้า "ท่านแม่ ข้าไม่เป็นไร! ลวดลายบนยันต์นี้ ข้าเคยเห็นที่ห้องพี่ใหญ่แล้วก็พี่สามมาก่อน!"
เพียงแต่สิ่งที่ทำให้นางประหลาดใจก็คือ เหตุใดยันต์ที่เขียนชื่อท่านแม่พร้อมอักษรวันเดือนปีเกิดจึงไปอยู่ที่ห้องพี่ใหญ่ได้
ถังถังส่ายหน้า เรื่องเร่งด่วนตอนนี้คือช่วยท่านแม่ก่อน
อวิ๋นจิ้งซูกับกู้เยี่ยนเจาสบตากัน ในใจปั่นป่วนราวกับคลื่นยักษ์
อักษรวันเดือนปีเกิดเขียนไว้ละเอียดปานนี้ คนที่อยู่เบื้องหลังต้องเป็นคนใกล้ชิดพวกเขาแน่
อวิ๋นจิ้งซูพยายามทบทวนอย่างหนัก ฉุยอวี้กับหงอวี้เป็นสาวใช้ติดตามออกเรือนของนาง จงรักภักดีอย่างยิ่งไม่มีทางทรยศนาง