ในชั่วพริบตา ศพเชิดภายในจวนอวี้โหวก็พุ่งทะลักออกมา ล้อมรอบตัวไสยาจารย์หวยเจินและพรรคพวกไว้แน่นหนา
ไสยาจารย์หวยเจินไม่เพียงต้องต่อสู้กับซื่อจื่อแห่งจวนโหวแห่งม่อเป่ย ยังต้องประมือกับศพเชิดอีก มือไม้พันกันจนสีหน้ายิ่งย่ำแย่ลงทุกที
ใกล้จะถึงยามจื่อแล้ว ไอ้ถงเสียงนี่ดึกดื่นไม่นอน เล่นบ้าอะไรของมัน...
เมื่อครู่ที่ตนแอบเข้าไปในห้องของถงเสียง ยันต์ตรึงเพิ่งล้วงออกมายังไม่ทันได้แปะ ก็ถูกจับได้เสียก่อน
ไสยาจารย์หวยเจินเคียดแค้นอยู่ในใจ พลันจิตใจวอกแวกไปชั่วขณะ
พอดีกับที่จังหวะนั้น ในแววตาของถงเสียงก็แวบผ่านความเหี้ยมโหด เสียงนกหวีดสั้นแปลกประหลาดดังออกจากปากของเขา
ในใจของไสยาจารย์หวยเจินพลันรู้สึกเย็นเยียบโดยไร้สาเหตุ วินาทีถัดมาก็ได้ยินเสียงคำรามดังมาจากด้านหลัง
'ศิษย์พี่หวยเจินตกอยู่ในอันตราย!' ถังถังเบิกตากว้าง รูม่านตาหดเล็กลงฉับพลัน ยันต์ในมือกำลังจะหลุดลอยออกไป แต่ถูกกู้เยี่ยนเจาห้ามไว้
'ท่านพ่อ?' ถังถังกระพริบตาปริบ ๆ อย่างสงสัย น้ำเสียงเต็มไปด้วยความร้อนรน 'ปล่อยข้าเร็วเข้า ศิษย์พี่หวยเจินตกอยู่ในอันตรายนะ!'
มือของศพเชิดนั่นกำลังจะคว้าไปถึงศีรษะของศิษย์พี่หวยเจินอยู่แล้วนะ!
'ไกวไกอย่าเพิ่งร้อนรนไป ไสยาจารย์หวยเจินจะไม่เป็นอะไร!' กู้เยี่ยนเจาพูดอย่างหนักแน่น 'เจ้าคอยดูอยู่ก่อนเถิด!'
ไสยาจารย์หวยเจินนั้นไม่เพียงเคยประมือกับผีดิบ ยังเคยสัมผัสกับศพเชิดมาก่อน
บัดนี้ยังเชี่ยวชาญยันต์ในหนังสือยันต์อีก ต่อให้ไม่อาจรับมือกับร้อยคน แต่การรักษาตัวรอดก็ยังเหลือเฟือ