ลานตะวันออกของสำนักพรต บรรดาท่านนักพรตมาครบถ้วน นั่งประจำตำแหน่ง รอคอยการมาของท่านหญิงคังเล่อผู้เลื่องชื่อ
คนเหล่านี้ล้วนเคยได้ยินเรื่องราวของท่านหญิงคังเล่อ ไร้ข้อยกเว้น ต่างก็รู้สึกเลื่อมใสอยู่ในใจ
ถังถังยืนอยู่หน้าประตู สูดลมหายใจลึก จึงก้าวขาเล็กสั้น ๆ ป้อม ๆ เดินเข้าไป
ทันทีที่เข้าไป สายตาอันเร่าร้อนของทุกคนก็จับจ้องมายังนาง
ถังถังถูกกลุ่มคนอายุมากกว่านางมากจ้องมอง รู้สึกขวยเขิน ใบหน้าน้อยแดงระเรื่อ
แต่นางก็ระลึกได้ในพริบตาว่าตนเป็นอาจารย์ของพวกเขา จึงยืดอกเชิดหน้า ทำสีหน้าเคร่งขรึม เอ่ยว่า "ศิษย์พี่ทั้งหลายสวัสดี ข้าน้อยชื่อถังถัง อายุสามขวบกว่าเล็กน้อย เป็นอาจารย์และศิษย์น้องของทุกท่าน!"
ท่วงท่าเคร่งขรึมผสานกับน้ำเสียงอ่อนหวานใสซื่อ หลอมละลายหัวใจบรรดาท่านนักพรตในฉับพลัน
"ศิษย์น้องสวัสดี!"
"ศิษย์น้องเล็กสวัสดี!"
บรรดาท่านนักพรตลุกขึ้น ผายมือคารวะแบบนักพรตเต๋าแก่ถังถัง เสียงดังก้องเป็นหนึ่งเดียว
"ทุกท่านนั่งลงเถิด~" ถังถังโบกมือเล็กน้อย ทรุดตัวนั่งบนเก้าอี้ไท่ซือที่ทำขึ้นเพื่อนางโดยเฉพาะ "ทุกท่านมีหนังสือยันต์กันแล้วใช่หรือไม่? บัดนี้เรามาเริ่มเรียนกัน!"
เด็กน้อยเอ่ยพลางพลิกไปหน้าที่สิบแปด จ้องมองยันต์เหลยเหลยด้านบน แล้วเริ่มอธิบาย
"ยันต์เหลยเหลยนี้คือยันต์พื้นฐาน อานุภาพไม่น้อยเลย!" ถังถังพูดพลางหยิบยันต์เหลยเหลยออกมาสองแผ่น "คาถานี้ง่ายและวาดง่าย เรียนรู้เพียงครั้งก็เป็น!"
สิ้นเสียง ก็เห็นบรรดาท่านนักพรตขมวดคิ้วแน่น จับจ้องยันต์เหลยเหลยบนหนังสือยันต์ ตกอยู่ในภวังค์