"เขาพูดอะไรหรือ" ถังถังชะเง้อคอพยายามฟังคำของโหราหลวงให้ชัดขึ้น ทว่าสุรเสียงของโหราหลวงนั้นเบาเบายิ่งนัก ถังถังจึงมองไปทางมั่วเฟิงด้วยสีหน้าฉงน
"บอกว่าไม่กลับมา…" มั่วเฟิงหยุดไปครู่หนึ่งแล้วกล่าวต่อว่า "ข้าน้อยเห็นว่าโหราหลวงคงอยากซุกอยู่ใต้เตียง ไม่อยากออกมา…"
มิได้คาดคิดเลยว่าโหราหลวงซึ่งดูภายนอกเปี่ยมกลิ่นอายเซียนสง่า ยามอยู่ลับหลังจะมีความชอบพิกลเช่นนี้
"อย่างนี้นี่เอง~" ถังถังพยักหน้าน้อยๆ ไร้ข้อกังขาต่อคำกล่าวของมั่วเฟิง "ท่านลุงเฟิงช่วยอุ้มโหราหลวงขึ้นไปบนเตียงทีเถิด!"
มีประสบการณ์จากคราวก่อนๆ เด็กน้อยเข้าใจหลักการ 'ค่ำคืนยาวนานย่อมมีเรื่องไม่คาดฝัน' เป็นอย่างดี
นางจะใช้โอกาสที่โหราหลวงหลับสนิท รีบอัญเชิญวิญญาณกลับมาเสีย!
ต้าหยงกว้างใหญ่ไพศาล รอบกายถังถังมีเพียงศิษย์พี่หวยเจินกับหวยเฉินคอยช่วยเหลือ หากโหราหลวงฟื้นคืนปกติก็จะช่วยงานถังถังได้อีกมาก
เมื่อก่อนอาจารย์เคยกล่าวว่า 'หัวผักกาดหนึ่งหลุมต่อหนึ่งหัว'!
ตัวนางที่เป็นหัวผักกาดนี้ยึดไปหลายหลุม ต้องคืนหลุมผักกาดของโหราหลวงกลับไป…
ครั้นหวยเจินกับหวยเฉินจัดวางสิ่งของที่เตรียมไว้ล่วงหน้าเรียบร้อยแล้ว ถังถังจึงเริ่มทำพิธีอัญเชิญวิญญาณ
หยาหยาเกาะอยู่ข้างหมอน เอียงคอน้อยๆ ลูกตาดำกลอกกลิ้งจับจ้องโหราหลวงที่สลบไสลไม่คลาดสายตา
หากระหว่างทางโหราหลวงฟื้นขึ้นมากลางคัน หยาหยาก็จะใช้จะงอยปากจิกปากเขาอย่างแรง ให้เขาหมดสติเพราะความเจ็บปวดแล้วหลับต่อไป!
สีหน้าเล็กๆ ของถังถังเคร่งขรึม สีหน้าเอาจริงเอาจัง มือขวาจับกระดาษยันต์ มือซ้ายกำกระดิ่งอัญเชิญวิญญาณ ท่องคาถาในใจ: "ฟ้าดินมหาสรรพ์ สุริยันจันทรารวมแสง สามวิญญาณเจ็ดจิต เร่งมาเร่งคืน! วิญญาณเอ๋ยกลับมา จิตวิญญาณเอ๋ยกลับคืนตำแหน่ง!"