เด็กน้อยพูดเพียงประโยคเดียวก็ทำให้ฮ่องเต้หมิงเต๋อนิ่งเงียบไปได้สำเร็จ
พระองค์นิ่งอยู่ครู่หนึ่งจึงเอามือของหลานสาวน้อยออก แล้วถอนหายใจตรัสว่า "เสด็จปู่รู้แล้ว เช่นนั้นเรื่องนี้ควรจัดการเช่นไร"
อีกไม่กี่วันก็จะเป็นเทศกาลหนานอี๋แล้ว ตอนนั้นในวังจะจัดพิธีบวงสรวงบรรพบุรุษ ฮองเฮาจะนำสนมทั้งหลายไปสักการะ
หากปล่อยไว้นานเกินไป เกรงว่าอาการผิดปกติของนางพระสนมเต๋อและคนอื่น ๆ จะปิดบังไว้ไม่มิด
"เสด็จปู่ไม่ต้องกังวล คืนนี้หม่อมฉันจะแอบเข้าไปในหอหรูอี้กับพี่ใหญ่ ลักพาตัวอวิ๋นชิงกลับมาสอบสวน!"
เด็กน้อยพูดพลางวางคางลงบนบ่าของฮ่องเต้หมิงเต๋อ ท่าทางมั่นใจเป็นอย่างยิ่ง "หลังจากนั้นหม่อมฉันจะปล่อยวิญญาณทั้งหมดในภาพออกมา เสด็จปู่แอบบอกนางเต๋อและคนอื่น ๆ ให้พวกนางแสร้งทำเป็นโง่งมต่อไป!"
หากเป็นเช่นนี้ ในวังมีสายตาของตระกูลจิ้งและตระกูลซีอยู่จริง พวกเขาชั่วขณะหนึ่งก็คงไม่ทันสงสัย
เมื่อถึงเวลา จากคำให้การของอวิ๋นชิงสืบสาวไปเรื่อย ๆ สายตาเหล่านั้นจะถูกจับได้โดยไม่ทันตั้งตัว ต่อให้รู้สึกว่ามีอะไรผิดปกติ ก็ไม่ทันจะส่งข่าวไปยังสองตระกูลจิ้งซีได้
"ตกลงตามนั้น!" ฮ่องเต้หมิงเต๋อรับคำทันควัน "เมื่อถึงเวลา ข้าจะให้องครักษ์เสวียนเจี่ยคอยเฝ้าอยู่ในที่ลับ รับรองว่าไม่มีพลาด!"
เด็กน้อยพยักหน้า แล้วหยิบยันต์สายฟ้ากำหนึ่งออกจากอกยัดใส่มือฮ่องเต้หมิงเต๋อ "นี่คือยันต์สายฟ้า หากเจอคนลอบสังหารก็โยนออกไปได้เลย ใบเดียวก็ระเบิดปลิวว่อนเป็นแถว!"