หมอหลวงหลิวกลั้นลมหายใจ สงบจิตสงบใจ ตามที่ถังถังบอก ใช้เข็มจีบหาจุดฝังเข็ม แล้วค่อย ๆ หมุนเข็มลงไปอย่างช้า ๆ
เด็กน้อยเอียงคอมองหมอหลวงหลิว แม้จะมองไม่เห็นท่าทางการฝังเข็มของหมอหลวงหลิวชัดเจนนัก แต่นางน้อยก็ยังกะพริบตากลมโตสีดำขลับมองอยู่อย่างตั้งใจ
"ท่านลุงหลิว ค่อย ๆ ฝังหน่อยนะ…" ถังถังเตือนเสียงเบา "อย่าฝังลึกเกินไปนะ~"
ฝังลึกเกินไป อาสี่จะเจ็บเอาน่ะ~
สายตาของเด็กน้อยมองไปที่ใบหน้าของกู้เยี่ยนซิว เห็นเพียงคิ้วของเขาขมวดมุ่นแน่น มือที่วางอยู่ข้างกายกำผ้าปูเตียงที่ซักจนสีซีดจางไว้แน่น แม้แต่ร่างกายก็สั่นเทาเล็กน้อย
"อาสี่ไม่ต้องกลัวนะ~ถังถังอยู่เฝ้าอาสี่~" มือเล็ก ๆ ของถังถังวางเบา ๆ บนหลังมือของกู้เยี่ยนซิว ดวงตากลมโตสีดำเต็มไปด้วยความเวทนา "อีกเดี๋ยวฝังเข็มเสร็จ ถังถังจะหาของอร่อย ๆ ให้อาสี่กินนะ~"
สัมผัสได้ถึงความอบอุ่นจากฝ่ามือของถังถัง ร่างกายที่ตึงเครียดของกู้เยี่ยนซิวก็ผ่อนคลายลงในที่สุด มือใหญ่ที่เต็มไปด้วยรอยด้านกำมือเล็ก ๆ ของถังถังไว้แน่น เกรงว่าพอปล่อยมือ ถังถังจะวิ่งหนีหายไปไหนไม่เห็น
"องค์หญิงเพคะ ยังต้องฝังเข็มที่จุดใดอีกบ้างหรือเพคะ?" หมอหลวงหลิวเช็ดเหงื่อเย็นบนหน้าผาก "โปรดทรงชี้แนะด้วยเพคะ!"
ถังถังหันหน้ามองใบหน้าของกู้เยี่ยนซิวอยู่ครู่หนึ่ง แล้วเอ่ยเสียงเบา "ฝังจุดซื่อเสินฉง!"
อาศัยช่วงที่หมอหลวงหลิวฝังเข็ม ถังถังหยิบขวดกระเบื้องใบหนึ่งออกมาจากถุงหอม เทยาเม็ดสีดำเม็ดหนึ่งยัดเข้าไปในปากของกู้เยี่ยนซิว "อีกหนึ่งเค่อจง จะต้องถอดเข็มที่จุดฝ่าเท้าทั้งสองข้างของอาสี่ออก แล้วให้อาสี่นั่งที่ขอบเตียงเพื่อฝังเข็มจุดเฟิงฉือที่ต้นคอ!"