อวิ๋นจิ้งซูมีท่าทีกระอักกระอ่วนวูบหนึ่ง "ข้าคิดอยากให้พี่สามของเจ้าหายเร็วขึ้น… ถ้วยเดียวมิเป็นไร!"
บุตรสาวว่าเพียงถ้วยเดียว ถ้วยใหญ่ก็คือถ้วยหนึ่ง…
ถังถังตกใจจนลืมพูด คารวะพี่สามในใจเงียบ ๆ ครั้งหนึ่ง
เมื่อเป็นคำสั่งของท่านแม่ เช่นนั้นต่อไปนางจะส่งยันต์เย็นเย็นให้พี่สามเพิ่มอีกหน่อย
อวิ๋นจิ้งซูรีบเปลี่ยนเรื่อง "ออกเหงื่อจนหน้าเปรอะเปื้อนเหมือนแมวน้อยแล้ว ฉุยอวี้พาพระธิดาไปสรงน้ำ! เปลี่ยนเป็นชุดกระโปรงสีเหลืองห่านชุดนั้น!"
"เช่นนั้นถังถังไปก่อนนะเจ้าคะ ท่านแม่รอข้ากลับมา~" เด็กน้อยซบอยู่บนไหล่ฉุยอวี้ โบกมือให้อวิ๋นจิ้งซู
คนหนึ่งใหญ่หนึ่งเล็กเพิ่งจากไป ก็เห็นฟู่เฉวียนเดินเร็วเข้ามา "ไฉหนูถวายพระพรพระชายา! พระชายาทรงพระเกษมสำราญ!"
อวิ๋นจิ้งซูผงกศีรษะเล็กน้อย "ท่านกงกงฟู่มิต้องมากพิธี บัดนี้ไอร้อนยังมิทุเลา เหตุใดท่านกงกงฟู่จึงมาเล่า?"
"ทูลพระชายา องค์ชายให้ไฉหนูมากราบทูลว่า เรื่องกระถางธูปในห้องขององค์ชายใหญ่คืบหน้าแล้ว!"
"อันใด? ผู้ใดกล้าบังอาจนัก!" อวิ๋นจิ้งซูมีสีหน้าดุดันขึ้น เอ่ยถามเสียงเย็น
"พระชายาทรงระงับโทสะ เป็นฝีมือของนางกำนัลกวาดลานในเรือนขององค์ชายใหญ่!" ฟู่เฉวียนหยุดครู่หนึ่งแล้วว่า "นางกำนัลผู้นั้นทนการลงทัณฑ์มิไหว รับสารภาพว่าเป็นแม่นมขององค์ชายใหญ่บงการให้นางวางกระถางธูปไว้ในห้องขององค์ชายใหญ่! ส่วนอื่นนางมิรู้เลย…"